Rating for kosmaser.pblogs.gr αθηρωματική πλάκα

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ...Η ΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΗ..

]






Ενα απ τα πιό καυτά θέματα παγκοσμίως, κι όταν λέμε καυτά δεν εννοούμε μόνο απο την άποψη της υγείας, αλλά και απο την...οικονομική άποψη..είναι εκείνο της πολύπαθης χοληστερίνης, χοληστερόλης κι ότι άλλο όνομα  θέλει κανείς να της δώσει..

Δε λέμε οτι δεν είναι επικίνδυνη..όχι ομως στο βαθμό που θέλουν να την εμφανίσουν οι ανα τον κόσμο ιατρικοί σύλλογοι, που σέρνουν πίσω τους τις κολοσσιαίες φαρμακευτικές εταιρείες, που κυριολεκτικά θησαύρισαν απο το 1995, θέτοντας στη κυκλοφορία μια...θαυματουργή πατέντα  τις πασίγνωστες ΣΤΑΤΙΝΕΣ.. κανείς δεν αρνείται το γεγονός ΌΤΙ τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη καρδιοπάθειας.

Κι όμως,  είναι πολλά αυτά που μπορεί να κάνει κανείς για να προστατευθεί.

 

Ετσι υπάρχουν πολλά δεδομένα που δείχνουν τη σημασία της διατροφής στην ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου. 
Οι μελέτες δείχνουν ποσο σημαντική είναι η σχέση μεταξύ της ποσότητας του λίπους που προσλαμβάνεται με την διατροφή (κυρίως των κορεσμένων λιπαρών οξέων) με την στεφανιαία νόσου .



alt



 




Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των κορεσμένων λιπών στο διαιτολόγιο ενός πληθυσμού, τόσο αυξάνονται οι θάνατοι από καρδιακές παθήσεις. 
Η χοληστερόλη είναι μια λιπαρή ουσία που κυκλοφορεί στο αίμα.

 

Είναι απαραίτητη στον ανθρώπινο οργανισμό γιατί συμβάλλει στην δημιουργία και συντήρηση των μεμβρανών των κυττάρων , όπως και στην κατασκευή των στεροειδών ορμονών. 
Αλλη σημαντική αποστολή της χοληστερόλης είναι η δημιουργία των επονομαζόμενων χολικών οξέων, τα οποία βοηθούν στην πέψη

Ετσι βλέπουμε οτι η χοληστερόλη είναι μια ουσία απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, η οποία όμως εάν κυκλοφορεί σε μεγάλες ποσότητες έχει αρνητικές συνέπειες γιατί το περίσευμά της εναποτίθεται στο τοίχωμα των αγγείων (αρτηριών) δημιουργώντας την αθηρωματική πλάκα. 
Η αθηρωματική πλάκα αποτελείται σε σημαντικό ποσοστό από χοληστερόλη. Με την πάροδο του χρόνου, αυξάνεται, προβάλλει όλο και περισσότερο μέσα στον αυλό του αγγείου (προς το εσωτερικό του, δηλαδή) με συνέπεια να τον περιορίζει και να μειώνει την ποσότητα του αίματος που διέρχεται από αυτό. 
Ταυτοχρόνως, μειώνονται και τα παρεχόμενα από το αίμα θρεπτικά συστατικά, με τελικό αποτέλεσμα τα καρδιακά επεισόδια.

 

Τα προβλήματα που εκδηλώνονται μετά από αρκετά χρόνια, καθώς η στεφανιαία νόσος είναι πάθηση με βραδεία εξελικτική πορεία. 
Το έμφραγμα εκδηλώνεται όταν «σπάσει» η αθηρωματική πλάκα στο τοίχωμα του αγγείου και δημιουργηθεί θρόμβος πάνω της, με συνέπεια να αποφραχθεί το αγγείο και να παρεμποδισθεί η αιμάτωση και η παροχή οξυγόνου στην περιοχή του μυοκαρδίου που αιματώνεται από το αγγείο αυτό.

 

 Η διεργασία αυτή μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στον θάνατο 
Το μεγαλύτερο ποσοστό χοληστερόλης του ανθρωπίνου σώματος παράγεται στο ήπαρ - το  υπόλοιπο προέρχεται από τις τροφές. 





alt





Πηγές πλούσιες σε χοληστερόλη είναι το κρέας, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα...και ιδίως τα θαλασσινά..Ομως δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι σ αυτά οφείλει ο μακρυνός πρόγονός μας, την επιβίωση, αλλά και την ανάπτυξη του νεοεγκεφάλου του.. 
Η ποσότητα της χοληστερόλης που υπάρχει στον ανθρώπινο οργανισμό επηρεάζεται από τον τύπο της διατροφής, από την ηλικία και από κληρονομικούς παράγοντες.


alt


 




Η χοληστερόλη μεταφέρεται με το αίμα υπό μορφή μορίων που περιέχουν λιπίδια και πρωτεΐνες. Αυτά τα μόρια ονομάζονται, λόγω ακριβώς της σύνθεσής τους λιποπρωτεΐνες
Όταν είναι κανείς νηστικός, κυκλοφορούν στο αίμα του τρεις κύριοι τύποι λιποπρωτεϊνών.

·        Οι χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (LDL χοληστερόλη),

·       οι υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (HDL χοληστερόλη) και

 

   οι πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (VLDL χοληστερόλη). 
Η «κακή» (LDL) χοληστερόλη είναι η λιποπρωτεΐνη, που σε μεγάλες ποσότητες σχετίζεται με την αθηρωμάτωση των αρτηριών και τις επιπλοκές της, δηλαδή

·        την στεφανιαία νόσο,

·       το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο,

·       το ανεύρυσμα αορτής και

 

    την περιφεριακή αρτηριακή αθηρωματική νόσο. 
Η «καλή» (HDL) χοληστερόλη σχετίζεται αντίστροφα με τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, δηλαδή όσο υψηλότερη είναι αυτή τόσο μεγαλύτερη είναι η προστασία έναντι της αθηρωμάτωσης και της στεφανιαίας νόσου. 
Η VLDL χοληστερόλη είναι η πιο πλούσια λιποπρωτεΐνη σε τριγλυκερίδια και αποτελεί πρόδρομο ουσία για την παραγωγή της LDL χοληστερόλης.

 

     Είναι η λιποπρωτεΐνη στην οποία οφείλονται τα τριγλυκερίδια του αίματος.  
Έτσι, όσο μεγαλύτερη είναι η παραγωγή της VLDL χοληστερόλης από το ήπαρ, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ποσότητα των τριγλυκεριδίων στο αίμα.

 

Κύριο στόχο για την αντιμετώπιση της υψηλής χοληστερόλης τόσο στους πάσχοντες από στεφανιαία νόσο, όσο και στα άτομα δίχως αυτήν, αποτελεί η «κακή» (LDL) χοληστερόλη



alt





Ως εκ του τούτου η τιμή της LDL-χοληστερόλης, λαμβάνεται κατά κύριο λόγο υπόψη για την έναρξη φαρμακευτικής υπολιπιδαιμικής αγωγής .

 

Σήμερα γνωρίζουμε ότι στην χώρα μας το 50% σχεδόν του πληθυσμού ηλικίας  άνω των 18 ετών έχει τιμές χοληστερόλης πάνω από τα επιθυμητά όρια των 200 mg/dl. 
Επίσης, το 19% των ανδρών και 12% των γυναικών έχουν επίπεδα HDL χοληστερόλης μικρότερα των 35 και 45 mg/dl αντίστοιχα, ενώ παθολογικές τιμές τριγλυκεριδίων (δηλαδή άνω των 150 mg/dl) παρουσίαζε το ένα τρίτο των ανδρών και μόνο το 13% των γυναικών.

Έτσι, σχεδόν 980.000 ενήλικοι άνδρες και 455.000 γυναίκες έχουν

υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων..





alt




Δεν ξέρω αν έγινε κατανοητό, όμως σε πληθυσμο 10 εκατομ.το 1,5 εκατομμυρίο..είναι εν δυνάμει καρδιοπαθείς...

 

Αν τώρα σ αυτό προσθέσουμε άλλο 1 εκατομ. διαβητοπαθείς..βγάζουμε εύκολα το συμπέρασμα ..γιατί βουλιάζουν τα ταμεία υγείας... 
Μάλιστα, τα  αποτελέσματα της επιδημιολογικής μελέτης CARDIO2000 που   περιέλαβε τυχαίο δείγμα από όλες τις γεωγραφικές περιφέρεις της Ελλάδας, αποτελούμενο από 848 ασθενείς με στεφανιαία νόσο και 1.078 υγιείς εθελοντές,

 

έδειξε ότι 6 στους 10 ασθενείς με στεφανιαία νόσο είχαν υψηλές τιμές χοληστερόλης ενώ αντίθετα από τους υγιείς μόνο οι 3 στους 10 είχαν υψηλή χοληστερόλη. 
Έτσι κάθε άτομο άνω των 20  ετών  επιβάλλεται να γνωρίζει τα λιπίδια του.

 

Εάν μάλιστα υπάρχει στην οικογένεια ιστορικό δυσ-λιπιδαιμίας (δηλαδή διαταραγμένων επιπέδων λιπιδίων) η εξέταση πρέπει να γίνεται σε νεώτερη ηλικία. 
Μεγαλύτερος κίνδυνος για στεφανιαίο επεισόδιο (στηθάγχη ή έμφραγμα μυοκαρδίου) υπάρχει στους ασθενείς που ήδη έχουν πάθει έμφραγμα ή παρουσιάζουν κάποια άλλη εκδήλωση στεφανιαίας νόσου σε τέτοια περίπτωση μιλάμε για

 

«στεφανιαίους ασθενείς».
Ο κίνδυνος των στεφανιαίων ασθενών για νέο καρδιαγγειακό επεισόδιο είναι μεγαλύτερος του  20%  για  την  προσεχή  10ετία, δηλαδή περισσότεροι από 20 στους 100 τέτοιους ασθενείς θα παρουσιάσουν στεφανιαίο επεισόδιο μέσα στα 10 επόμενα χρόνια. 
Άλλες εκδηλώσεις αθηρωμάτωσης (εκτός από τη στεφανιαία νόσο), όπως

·      η περιφερική αρτηριοπάθεια,

·      το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής και

 

η νόσος των καρωτίδων αρτηριών στην οποία υπάρχει στένωση μεγαλύτερη από 50%. 


alt





Τώρα, εάν η LDL χοληστερόλη είναι πολύ υψηλή, ο θεράποντας ιατρός θα οδηγηθεί στη χορήγηση υπολιπιδαιμικής φαρμακευτικής  αγωγής.

Αυτή έχει δύο άξονες:

·    την υγιεινοδιαιτητική αγωγή και όταν είναι απαραίτητο -

 

 την φαρμακευτική  αγωγή. 
Υγιεινοδιαιτητική αγωγή 
Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται

·         η δίαιτα και

·         η άσκηση.

Η άσκηση συνίσταται κυρίως σε ισοτονικές ασκήσεις (βάδισμα, ελαφρό τρέξιμο, κολύμβηση, ποδήλατο κ.α.), που πρέπει να γίνονται τουλάχιστον 3-4  φορές την εβδομάδα, επί 30-45 λεπτά κάθε φορά.

Ο δεύτερος και  εξίσου  σημαντικός  κρίκος  της  υγιεινοδιαιτητικής αγωγής είναι η  προσεγμένη διατροφή.

 

Στόχος είναι να μειωθεί η ολική ημερήσια κατανάλωση κορεσμένου λίπους. 
Απαραίτητο είναι ακόμα να καταναλώνει ο πάσχων περισσότερα φρούτα, λαχανικά, , καθώς και να περιορίσει τις τροφές, όπως:

·         γαλακτοκομικά προϊόντα,

·         το συκώτι,

 

·         το κρέας και τα προϊόντα του (όπως τα  λουκάνικα, το  μπέικον, το σαλάμι και το ζαμπόν). 
Από τυριά μπορεί να τρώει:

·         ανθότυρο,

·         άπαχη  μυζήθρα,

·         cottage  cheese ή

·        φέτα



 

και να αποφεύγεται η μεγάλη κατανάλωση κίτρινων τυριών. 







Η κατανάλωση μπισκότων, κέικ και γλυκισμάτων, τα οποία περιέχουν μεγάλες ποσότητες σε βούτυρο ή «trans» υδρογονωμένα λίπη πρέπει να  αποκλεισθεί. 
Επιβάλλεται ο περιορισμός του κρόκου των αυγών, που είναι πλούσιος σε αραχιδονικό οξύ, ένα κακό εικοσανοειδές, που προάγει τη φλεγμονή

 

ενώ το ασπράδι που είναι  πλούσιο σε  πρωτεΐνες δεν υπόκειται σε περιορισμούς. 
Το  ψάρι είναι υγιεινή τροφή και πρέπει να καταναλώνεται καθημερινά, εάν είναι δυνατόν..Χρήσιμο είναι  να  τονισθεί, ότι  όλα τα είδη ψαριών είναι ευεργετικά για  την ανθρώπινη υγεία.

 

Είναι μύθος ότι τα  ακριβά με λιγότερο λίπος ψάρια είναι πιο προστατευτικά για τις αρτηρίες μας. 
Τέλος πρέπει  να  καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, όπως  φρούτα και λαχανικά.

 

 Οι τροφές αυτές είναι γευστικές και δεν περιέχουν θερμίδες, λίπος, ζάχαρη ή αλάτι. Μάλιστα  πρέπει να σημειωθεί ότι η κατανάλωση φυτικών ινών πρέπει να  αυξηθεί σταδιακά, διότι η μεγάλη  κατανάλωση, απότομα,  μπορεί να  προκαλέσει δυσφορία και φούσκωμα  ιδιαίτερα  εάν  το άτομο δεν  είναι  συνηθισμένο στην κατανάλωσή  τους. 


alt





Τα πολυακόρεστα, και μονοακόρεστα  λίπη πρέπει να  χορηγούνται μέχρι 25% των καταναλισκομένων θερμίδων.

 

Αυτά  είναι κυρίως το ελαιόλαδο και τα  ιχθυέλαια (ω-3). 
Αντικαθιστώντας τα  κορεσμένα λίπη με πολυακόρεστα μειώνεται ο κίνδυνος αναπτύξεως στεφανιαίας νόσου προφανώς μέσω της  μείωσης της «κακής» LDL-χοληστερόλης. Πρέπει να  σημειωθεί όμως ότι μειώνεται και  η «καλή» HDL-χοληστερόλη με αυτή την αντικατάσταση.

 

Κατά κύριο λόγο, τα ιχθυέλαια μειώνουν τον  αιφνίδιο θάνατο, και έχουν αντιφλεγμονώδεις και αντι-αιμο-πεταλιακές ιδιότητες. 
Ως προς  το ελαιόλαδο πρέπει να αποτελεί το μεγαλύτερο ποσοστό του καταναλισκομένου λιπους.

 

Πολυακόρεστα και μονοακόρεστα λιπαρά,έχουν αντιοξειδωτικές και αντιθρομβωτικές ιδιότητες και αντικαθιστώντας τα κορεσμένα  μειώνουν την  «κακή» LDL-χοληστερόλη, χωρίς να μειώνουν την «καλή» HDL-χοληστερόλη. 
Οι πρωτεΐνες, πρέπει  να καλύπτουν μέχρι το 40% των ημερησίως καταναλισκομένων θερμίδων,και να λαμβάνονται κυρίως απ το ψάρι.. ενώ οι  υδατάνθρακες το 20-30%,

Η κύρια πηγή τους επιβάλλεται  να είναι :

τα λαχανικά και τα  φρούτα.

 

Αξίζει να  σημειωθεί, ότι ακόμη  περισσότερο από  τα  κορεσμένα λίπη που  βρίσκονται  στη φύση, μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται στα τεχνητά κορεσμένα λίπη που  παρασκευάζονται  βιομηχανικά με υδρογόνωση των ακόρεστων λιπών και τα οποία ονομάζονται «trans» κορεσμένα. 
Η επίδραση αυτών των λιπών είναι δυσμενής σε όλα τα λιπίδια καθώς αυξάνουν την ολική  χοληστερόλη, την «κακή» LDL-χοληστερόλη, τα  τριγλυκερίδια και  μειώνουν την «καλή» HDL-χοληστερόλη με συνέπεια να αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου.

 

 Τα «trans» κορεσμένα βρίσκονται σε διάφορα κράκερς, ντόνατς και  μπισκότα  τύπου  cookies




alt



Εάν  οι  τιμές των  λιπιδίων με  την  υγιεινοδιαιτητική  αγωγή  δε  μειωθούν στα  επιθυμητά  επίπεδα τότε προχωρούμε και στη φαρμακευτική αγωγή.

 

Σήμερα διαθέτουμε αρκετά  υπολιπιδαιμικά  φάρμακα, τα  οποία είτε  ως μονοθεραπεία είτε  σε  συνδυασμό προκαλούν δραστική  μείωση της LDL-χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων και  αύξηση της HDL-χοληστερόλης. 
Πρωταρχικός στόχος στην  αντιμετώπιση  των  δυσλιπιδαιμιών  είναι η  LDL-χοληστερόλη.

 

Όμως πολλές φορές ο ιατρός  έρχεται αντιμέτωπος με  άλλες,  πλην  της  LDL-χοληστερόλης, διαταραχές  των λιπιδίων. 
Τα χαμηλά επίπεδα της «καλής» HDL-χοληστερόλης αποτελούν ισχυρό ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο.

 

Έτσι, η μεμονωμένη χαμηλή HDL-χοληστερόλη, κατάσταση όχι σπάνια, πρέπει να  αντιμετωπίζεται κυρίως με υγιεινοδιαιτητική αγωγή, τη  δε  φαρμακευτική  αγωγή την κρατά ο ιατρός για  περιπτώσεις που ο δυσλιπιδαιμικός είτε έχει εκδηλωμένη στεφανιαία νόσο, είτε ενώ  δεν  έχει εκδηλωμένη στεφανιαία νόσο, έχει ισοδύναμο αυτής, όπως σακχαρώδη διαβήτη, σημαντική αθηρωμάτωση των καρωτίδων αρτηριών, ανεύρυσμα  κοιλιακής  αορτής, ή έχει  μεγάλο  κίνδυνο να  αναπτύξει (κίνδυνο >20% για την προσεχή 10ετία ) λόγω  πολλών  προδιαθεσικών  παραγόντων κινδύνου, όπως  προκύπτει από  διάφορους πίνακες. 
Μία  άλλη  αρκετά συχνή  κατάσταση είναι τα  αυξημένα  τριγλυκερίδια που συνοδεύονται από  χαμηλή HDL-χοληστερόλη χωρίς να είναι σημαντικά επηρεασμένη η LDL-χοληστερόλη. 





alt




Ο κύριος παράγων που επηρεάζει την χοληστερόλη του αίματος είναι το κορεσμένο λίπος που περιέχεται στην τροφή και όχι τόσο το πόσο χοληστερόλη περιέχει η τροφή. Το βούτυρο αλλά και η μαργαρίνη που βρίσκεται σε στερεά μορφή είναι τροφές πλούσιες σε κορεσμένο λίπος και ως εκ τούτου πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ.

Η μείωση της κατανάλωσης κορεσμένων λιπών βοηθά στην καλύτερη ρύθμιση της χοληστερόλης

 

Υπολιπιδαιμικά φάρμακα χορηγούνται κυρίως όταν είναι παρούσα στεφανιαία ή άλλη αγγειακή νόσος, ή επί απουσίας, όταν παρά τη σωστή υγιεινοδιαιτητική αγωγή, η χοληστερόλη παραμένει υψηλότερη της επιθυμητής τιμής. Πρέπει βεβαίως να γίνει κατανοητό ότι η αλλαγή του τρόπου ζωής ( υγιεινοδιαιτητική αγωγή) σε συνεργασία με την υπολιπιδαιμική φαρμακευτική αγωγή είναι ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για την διατήρηση της καρδιαγγειακής υγείας. 
Σήμερα είναι γνωστό ότι η στεφανιαία νόσος σκοτώνει κάθε χρόνο περισσότερες γυναίκες από ό,τι ο καρκίνος του μαστού, περιλαμβανομένων και των νεώτερων

προ-εμμηνοπαυσιακών γυναικών.

Η υψηλή χοληστερόλη είναι εφάμιλλος προδιαθεσικός παράγοντας κινδύνου για στεφανιαία νόσο τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες, παρόλα αυτά είναι λιγότερο πιθανό να θεραπεύονται οι γυναίκες για υψηλή χοληστερόλη.

Έτσι είναι μύθος ότι η χοληστερόλη δεν αγγίζει τις γυναίκες, αντίθετα μάλιστα πρέπει όλες οι γυναίκες και ειδικά μετά την εμμηνόπαυση όπως άλλωστε και οι άνδρες να ελέγχουν την χοληστερόλη τους Είναι, επομένως, μύθος ότι η χοληστερόλη δεν αγγίζει τις γυναίκες.

 

Αντίθετα, όλες οι γυναίκες και ειδικά μετά την εμμηνόπαυση, όπως και οι όλοι άνδρες, πρέπει να ελέγχουν την χοληστερόλη τους . 





alt

 

 Τα φάρμακα και κυρίως οι στατίνες  πράγματι μειώνουν την χοληστερόλη στα επιθυμητά επίπεδα, αλλά δυστυχώς πειράζουν το συκώτι και τους μύες
Είναι γνωστό ότι η αθηρωματική διεργασία (εναπόθεση λιπών στις αρτηρίες) ξεκινά στην παιδική ηλικία και εξελίσσεται αργά μέχρι την ενηλικίωση. Στη συνέχεια συνήθως οδηγεί στη δημιουργία της στεφανιαίας νόσου, την πρώτη αιτία θανάτου στο δυτικό κόσμο. 
Παρά την αδιαφιλονίκητη επιτυχία στη μείωση των θανάτων από στεφανιαία νόσο τις τελευταίες δυο δεκαετίες, αυτή είναι υπεύθυνη για περίπου μισό εκατομμύριο θανάτους στις ΗΠΑ ετησίως. 
Τα αυξημένα επίπεδα της χοληστερόλης στα πρώτα χρόνια της ζωής παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της αθηρωσκλήρυνσης στην ενήλικο ζωή. 
Οι διαιτητικές συνήθειες και η γενετική προδιάθεση επηρεάζουν τα επίπεδα της χοληστερόλης και τον κίνδυνο εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου. 
Τα μειωμένα επίπεδα χοληστερόλης σε παιδιά είναι προστατευτικά 
Το κάπνισμα θα πρέπει να αποθαρρύνεται 
Η συστηματική αερόβια άσκηση θα πρέπει να ενθαρρύνεται 
Θα πρέπει να γίνεται έλεγχος για ύπαρξη αρτηριακής υπέρτασης και να θεραπεύεται όπου χρειάζεται 
Η παχυσαρκία θα πρέπει να ελαττωθεί 
Θα πρέπει να γίνεται έλεγχος για ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη και να θεραπεύεται όπου χρειάζεται.

Συμπερασματικά, δύο είναι τα μεγάλα κακά..




alt





Α, Η υπερ-ινσουλιναιμία, λογω υπερβολικής κατανάλωσης υδατανθράκων, και

Β.Η κατανάλωση κόκκινου κρέατος, εντοσθίων, και εν γένει κορεσμένων λιπαρών. 

·       Μαθαίνουμε να τρώμε φθηνό, ψάρι, πλούσιο σε Ω3 απαραίτητα λιπαρά οξέα μακράς αλυσσίδας άνθρακα, που καταπολεμούν την κάθε είδους φλεγμονή,

·       Παίρνουμε συμπληρωματικά ιχθυέλαιο, και ξεχνάμε τα προβλήματα με την χοληστερίνη μας...

 

Τόσο απλά...


alt


 







Η ΚΑΡΔΙΑ ΘΕΛΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ..





alt



Υπάρχει μια κατηγορία πειραματόζωων, όπως π.χ. τα κουνέλια της Νέας Ζηλανδίας, που όταν φράξει πειραματικά μια στεφανιαία αρτηρία τους, τα ζώα αυτά δεν παθαίνουν έμφραγμα. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτόματα η παράπλευρη κυκλοφορία, δηλαδή τα μικρά αρτηρίδια ενεργοποιούνται και αιματώνουν την περιοχή που έπαψε να αιματώνεται από την αρτηρία που πειραματικά έφραξε.

Αντίθετα, υπάρχουν ζώα όπως ο χοίρος που δεν έχουν καθόλου παράπλευρη κυκλοφορία, οπότε ουσιαστικά αυτό το ζώο είναι απροστάτευτο κατά του εμφράγματος.

Ο άνθρωπος όπως και ο σκύλος ανήκουν μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών. Διαθέτουν παράπλευρη κυκλοφορία, η οποία εποπτεύεται από συγκεκριμένα γονίδια τα οποία καθορίζουν και το μέγεθός της. Έτσι το μέγεθος της παράπλευρης κυκλοφορίας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο ανάλογα με το είδος των γονιδίων που ο κάθε άνθρωπος διαθέτει.

Όταν προσβάλλεται μια στεφανιαία αρτηρία της καρδιάς από αθηροσκλήρωση τότε εμφανίζονται στα τοιχώματά της αθηροσκληρωτικές πλάκες οι οποίες μεγαλώνουν σιγά-σιγά.           

Όταν η στένωση που προκαλούν μέσα στον αυλό της αρτηρίας ξεπεράσει το 70% της διαμέτρου της τότε αρχίζει να ενεργοποιείται η παράπλευρη κυκλοφορία.


Έτσι εάν η πλάκα χωρίς να σπάσει φθάσει στο σημείο εκείνο που να φράξει 100% τον αυλό της αρτηρίας τότε η βλάβη που θα συμβεί στην περιοχή που δεν αιματώνεται είναι μηδαμινή.

Ο κύριος λόγος είναι η προοδευτική ανάπτυξη της παράπλευρης κυκλοφορίας που λειτουργεί σαν ένα είδος φυσικού Bypass.

Όμως οι αμυντικοί μηχανισμοί της καρδιάς δεν περιορίζονται μόνον στην ανάπτυξη της παράπλευρης κυκλοφορίας.

Ένας άλλος προστατευτικός μηχανισμός της καρδιάς είναι η προστασία του μυοκαρδίου που πραγματοποιείται με την ενεργοποίηση πολύπλοκων μηχανισμών μέσα στο ίδιο το κύτταρο της καρδιάς, δηλαδή              

το μυοκαρδιαίο κύτταρο.

Όταν μια αθηρωματική πλάκα σπάσει τότε μπορεί να δημιουργηθεί θρόμβος από




alt


συγκόλληση αιμοπεταλίων και ερυθρών αιμοσφαιρίων ο οποίος είναι δυνατόν να 

φράξει την αρτηρία μέσα σε λίγα λεπτά ή ώρες.

Εάν για οποιοδήποτε λόγο (π.χ. σπασμός της αρτηρίας) η αρτηρία ανοιγοκλείνει προτού τελικά κλείσει τότε δίνεται το σύνθημα για να αρχίσουν να ενεργοποιούνται οι

 ενδοκυτταρικοί μηχανισμοί που ενισχύουν το κύτταρο να αντισταθεί κατά της

 νέκρωσης που το απειλεί λόγω του ότι δεν δέχεται το αίμα και το οξυγόνο που χρειάζεται.

Η αντίσταση αυτή του μυοκαρδιακού κυττάρου στην ολοσχερή καταστροφή του, 

ενεργοποιείται πριν και μετά την εγκατάσταση του εμφράγματος.

Εάν κατά τη διάρκεια της πρώτης ώρας από τη στιγμή της εγκατάστασης του εμφράγματος η θρομβωμένη αρτηρία ανοίξει με αγγειοπλαστική και προτού τοποθετηθεί το stent, το μπαλόνι της αγγειοπλαστικής φουσκώσει και ξεφουσκώσει 3-4φορές... 

τότε ενεργοποιούνται και πάλι οι ενδοκυττάριοι μηχανισμοί έτσι που η 

τελική βλάβη του μυοκαρδίου, δηλαδή το έμφραγμα,

                     

να είναι κατά 30% μικρότερο.

Οι τελευταίες μελέτες απέδειξαν ότι η ενεργοποίηση των ενδοκυττάριων μηχανισμών γίνεται αυτόματα όταν υπάρχουν πολλές στενώσεις (βουλώματα) των στεφανιαίων αρτηριών κατά την καθημερινή και μάλιστα την έντονη δραστηριότητα του κάθε ατόμου.

Στην Ιατρική ορολογία οι δύο μηχανισμοί αυτοπροστασίας του μυοκαρδίου ονομάζονται αντίστοιχα


Ισχαιμική Και Μετ-Ισχαιμική Προστασία Του Μυοκαρδίου.




alt



Όλες αυτές οι ιατρικές γνώσεις εξηγούν πολλά φαινόμενα που εκ πρώτης όψεως φαίνονται παράδοξα.

Πώς αλλιώς μπορεί κανείς να εξηγήσει τα αποτελέσματα των πολυκεντρικών μελετών όπου οι ασθενείς με πολλαπλές στενώσεις σε όλες τις αρτηρίες όταν είναι ασυμπτωματικοί δεν ωφελούνται από την επεμβατική θεραπεία είτε είναι χειρουργική ή πρόκειται για αγγειοπλαστική.

Είναι προφανές ότι οι ασθενείς αυτοί προστατεύονται έναντι της τυχόν επερχόμενης καρδιακής προσβολής με όλους αυτούς τους αμυντικούς μηχανισμούς που προφανώς ενισχύονται με τη σωστή φαρμακευτική θεραπεία.

Έτσι τεκμηριώνεται απόλυτα η άποψη ότι:

 η επεμβατική θεραπεία στη στεφανιαία νόσο

έχει προτεραιότητα στους ασθενείς με συμπτώματα

 (π.χ. στηθάγχη) ή σε εκείνους που από τις εξετάσεις προκύπτει ότι η καρδιά τους υπολειτουργεί λόγω μειωμένης αιματώσεως του μυοκαρδίου.

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι υπερέχει η επεμβατική θεραπεία η οποία μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί και να βλάψει.



Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΡΟΜΒΟΥ...

alt

Οταν λέμε «οξύ» έμφραγμα,δεν υπονοούμε βαρύτητα ή κακή πρόγνωση. Το οξύ σημαίνει πρόσφατο, εν αντιθέσει προς το χρόνιο.

Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου χτυπά 25.000 -35.000 άτομα ετησίως και είναι θανατηφόρο για 5.000-10.000 από αυτά.            Οι μισοί απ αυτούς πεθαίνουν.. σε διάστημα μικρότερο της μιας ώρας...

Τα αιμοπετάλια είναι αυτά που δημιουργώντας θρόμβο, φράζουν μια αρτηρία η οποία ως τη στιγμή εκείνη λειτουργούσε κανονικά ή σχεδόν.

Οι θρόμβοι παράγονται στις αθηρωματικές πλακες που σχηματίζονται στο τοίχωμα των αρτηριών και έχουν στο κέντρο τους σημαντική ποσότητα λίπους.

Διάφοροι μηχανισμοί κυτταρικοί και χημικοί ανταγωνίζονται αλλήλους: άλλοι για να απομακρύνουν το λίπος έτσι που να σκληρύνουν οι πλάκες και να μην είναι εύθραυστες και άλλοι παρεμποδίζουν τους μηχανισμούς αυτούς ώστε πολλές πλάκες να έχουν τη μορφή αποστημάτων που είναι έτοιμα να σπάσουν και να προσφέρουν επιφάνεια πρόσφορη για την παραγωγή θρόμβων.

Αυτός είναι και ο λόγος που συνήθως οδηγεί στο παράδοξο, του να είναι υπόλογες εμφραγμάτων αρτηρίες όχι πολύ στενωμένες.

Η περιοχή που τροφοδοτούν είναι ανέτοιμη, δεν διαθέτει παράπλευρα αγγεία και στραγγαλίζεται από την απουσία αίματος.

Περίπου 20 λεπτά κατάργησης της κυκλοφορίας οδηγεί σε νέκρωση (έμφραγμα) σε όλο το πάχος του τοιχώματος της κοιλίας ..

Αν η νέκρωση του μυοκαρδίου αφορά λιγότερο από το 20% της συνολικής μάζας του, το υπόλοιπο μυοκάρδιο είναι επαρκές για τη συντήρηση της καρδιακής λειτουργίας, άλλως επακολουθεί καρδιακή ανεπάρκεια ή ακόμη χειρότερα καρδιογενές σοκ με μη ανεκτή μείωση της κυκλοφορίας.

Αλλοτε το τοίχωμα λεπταίνει πολύ, χάνει τις ιδιότητές του και σε κάθε καρδιακή συστολή διατείνεται παράδοξα αντί να συστέλλεται.

Οι κλινικές εκδηλώσεις του εμφράγματος έχουν συχνά (50%) ως αφετηρία:

·       Ισχυρή Προσπάθεια,

·       Πυρετό,

·       Συγκίνηση,

·       Πτώση Της Πιέσεως Και

·       Τις Πρωινές Ώρες.

Το κύριο σύμπτωμα είναι:

Ο Πόνος Που Σφίγγει Ή Καίει, Κυρίως Πίσω Από Το Στέρνο, Με Διάρκεια Άνω Των 30' και αντανακλά προς τα άνω άκρα, πιο συχνά αριστερά, τη σιαγόνα και τη πλάτη.

Συχνά εκδηλώνονται συμπτώματα από το στομάχι :

·       πόνος,

·       έμετοι,

·       ρεψίματα...που προσανατολίζουν σφαλερά προς την πεπτική νόσο.

·       Αλλοτε πάλι, σε ηλικιωμένα κυρίως άτομα ή διαβητικούς, ο πόνος απουσιάζει τελείως και το έμφραγμα ανακαλύπτεται τυχαίως από το ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Σε ηλικιωμένα επίσης άτομα το έμφραγμα εκδηλώνεται με:

·       ίλιγγο, αίσθημα αφανισμού ή

·       αγωνία επερχομένης συμφοράς.

Η κλινική εξέταση δεν δίνει συνήθως σπουδαία τεκμήρια. Ταχυκαρδία και μικρή πτώση της πιέσεως είναι τα μόνα ευρήματα.

Σε περιπτώσεις ευμεγέθων εμφραγμάτων γίνονται αντιληπτοί υγροί ρόγχοι στις βάσεις των πνευμόνων που δεν υποχωρούν με τον βήχα.

Δραματική εικόνα παράγει το καρδιογενές σοκ, με πιέσεις κάτω των 8 cm Hg, μικρό διαφορικό σφυγμό (<3 cm...), ωχρότητα και ψυχρό ιδρώτα.

Συχνά επισημαίνεται κυάνωση και προκαλείται ηπατο-σφαγιτιδική παλινδρόμηση.

Το κύριο εργαστηριακό εύρημα είναι η ανεύρεση μακρομορίων που μετανάστευσαν προς το αίμα λόγω καταρρακώσεως των μεμβρανών των κυττάρων του μυοκαρδίου.

Το πιο αξιόπιστο από αυτά απεδείχθη...

το ισοένζυμο της κρεατινοκινάσης (CK ΜΒ)       του οποίου ίχνη συνεχώς αυξανόμενα εμφανίζονται 4-6 ώρες μετά την έναρξη της νέκρωσης, με κορύφωση μετά 24 ώρες και προοδευτική μείωση επί 3-4 ημέρες. Η αξία του όμως κλονίζεται από τη σχετικώς όψιμη εμφάνιση και την όχι απόλυτη ειδικότητά του.

Το ηλεκτροκαρδιογράφημα είναι και σήμερα ο χρυσός οδηγός. Κλασικά στα δια-τοιχωματικά εμφράγματα παρατηρείται ανάσπαση των επαρμάτων Τ και των τμημάτων ST, πάνω από το νεκρωμένο τοίχωμα. Σε αυτά ακολουθούν χρονικά αναστροφή των επαρμάτων Τ, μείωση του ύψους των επαρμάτων R και εμφάνιση ηλεκτρικής οπής υπό μορφήν επαρμάτων Q.

Τα ανωτέρω εξελίσσονται επί 6-18 ώρες.

Το υπερηχογράφημα όμως δεν βοηθεί στον προσδιορισμό της ηλικίας του εμφράγματος. Η έρευνα με Doppler είναι χρήσιμη στην πρόσβαση ανωμαλιών, όπως η ανεπάρκεια της μιτροειδούς ή η μεσοκοιλιακή επικοινωνία, που επιδέχονται χειρουργική διόρθωση.

Η πυρηνική καρδιολογία είναι για την περίπτωση μικρής χρησιμότητας.

Ανάγκη διαφορικής διαγνώσεως δημιουργείται ενίοτε επί υπονοίας οξείας περικαρδίτιδας (ανάσπαση ST, πόνος, μικρή ενίοτε κινητικότητα ενζύμων) αλλά το διάχυτον των ηλεκτροκαρδιογραφικών αλλοιώσεων και η εξάρτηση του πόνου από τη θέση του σώματος και την αναπνοή λύνουν συνήθως το πρόβλημα.

Η πιθανότητα θανάτου από έμφραγμα είναι αντιστρόφως ανάλογη της «ηλικίας» του.

Το ήμισυ των θανάτων επέρχεται κατά την πρώτη ώρα,           εξ ου και απαιτούνται άμεση επίκληση βοήθειας, ιατρικώς οργανωμένη μεταφορά και άμεση έναρξη θεραπευτικών ενεργειών στο νοσοκομείο.

Ασθενείς με προϊστορία ή προδιάθεση οφείλουν να έχουν σε πρώτη ζήτηση ένα προγενέστερο καρδιογράφημα, να μην αναζητήσουν με την έναρξη του πόνου τον γιατρό τους αλλά το ασθενοφόρο και...


Να Λάβουν Ένα Υπογλώσσιο Δισκίο Τρινιτρίνης Ή Και Δεύτερο Μετά Από Πέντε Λεπτά.


Το προσωπικό του ασθενοφόρου οφείλει να είναι εξοικειωμένο στην ηλεκτρική απινίδωση.

Αμεση απινίδωση εξασφαλίζει γενικώς άριστη πρόγνωση. Επίσης οφείλει να είναι σε θέση να διασωληνώσει τον ασθενή, να τοποθετήσει ενδοφλέβιο παροχή και να χορηγήσει μορφίνη για την κατίσχυση επί του άλγους.

Η εφαρμογή θρομβολυτικής θεραπείας το ταχύτερον δυνατόν βελτιώνει την προοπτική επιβίωσης κατά 15%-20%, ιδίως εκεί όπου η μεταφορά καθυστερεί.

Αμα τη αφίξει του ασθενούς τοποθετείται ενδοφλέβιος επικοινωνία και εγκαθίσταται συνδεσμολογία με ηλεκτροκαρδιογράφημα 12 απαγωγών. Ως πρώτη ενέργεια χορηγείται δισκίο ασπιρίνης και κατόπιν εξασφαλίζεται διαδοχικά:

Στους ασθενείς που δεν εμφανίζουν σημεία choc χορηγείται υπογλωσσίως νιτρογλυκερίνη.

Ο πόνος καταπολεμάται με τη χορήγηση μορφίνης ενδοφλεβίως που επαναλαμβάνεται μέχρι επιτεύξεως αναλγησίας.

Αν επισημανθεί βραδυκαρδία, χορηγείται ατροπίνη που καταπολεμά μορφές κολποκοιλιακού αποκλεισμού και αμβλύνει πεπτικά συμπτώματα που ενίοτε παράγει η νιτρογλυκερίνη ή η μορφίνη.

Αν ο κορεσμός του αρτηριακού οξυγόνου είναι κατώτερος του 90%, χορηγείται οξυγόνο, ενώ αν υπάρξει σοβαρά υποξυγοναιμία, ο ασθενής διασωληνώνεται.

Εν συνεχεία των μέτρων σταθεροποίησης οι ασθενείς ταξινομούνται σε εκείνους που προορίζονται για θεραπεία επαναρδεύσεως (φαρμακευτική ή μηχανική), σε εκείνους που θα φιλοξενηθούν στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης και τέλος σε ασθενείς καλής πρόγνωσης που θα οδηγηθούν σε ενδιάμεσες μονάδες επαγρυπνήσεως.

Οι υποψήφιοι προς θρομβόλυση ασθενείς είναι εκείνοι που έχουν εμφράγματα ηλικίας ήσσονος των 12 ωρών, ανασπάσεις των τμημάτων ST ή αποκλεισμούς του αριστερού σκέλους. Η επιτυχία της θεραπείας είναι θέμα χρόνου και ωφελεί με τις ως άνω προϋποθέσεις.

Κίνδυνοι εγκεφαλικής αιμορραγίας υπάρχουν κυρίως επί ηλικιωμένων ατόμων, καχεκτικών ή υπερτασικών αρρώστων.

Μετά τη θρομβόλυση απαιτείται ηπαρινοθεραπεία επί τουλάχιστον 48 ώρες.

Η επεμβατική επαναγγείωση έχει το πλεονέκτημα της σύγχρονης αποκατάστασης της βασικής βλάβης του αγγείου, απαιτεί όμως άριστη οργάνωση, μέγιστη επιδεξιότητα και 24ωρο ετοιμότητα.

Ο καθετηριαστής οφείλει να επεμβαίνει επί 75 τουλάχιστον περιστατικών ετησίως, διότι ο αριθμός αυτός εγγυάται την απαιτούμενη για την πράξη επιδεξιότητα.

Ενα άλλο μειονέκτημα είναι η απώλεια χρόνου που απαιτείται για την προετοιμασία της επεμβατικής πράξης.

Οι ασθενείς που δεν εμφανίζουν επιπλοκές οφείλουν να κινητοποιούνται σύντομα αλλά προοδευτικά και να επιστρέφουν οίκαδε ύστερα από ελαφρά δοκιμασία αντοχής, μετά μία εβδομάδα από την εισαγωγή.

Η θεραπευτική γενικά αντιμετώπιση θα στηριχθεί τόσο σε κλινικά όσο και σε αιμοδυναμικά κριτήρια που επιτυχώς καθόρισε ο Killip.

Η πρωτοεμφάνιση ή ενίσχυση φυσημάτων υποδηλοί μηχανικές επιπλοκές, σημαντικό βαθμό ανεπάρκειας μιτροειδούς λόγω ρήξης θηλοειδούς ή ρήξη του μεσοκοιλιακού διαφράγματος.

Η ηχογραφική μελέτη αρκεί συνήθως για να δώσει την απάντηση αλλά για να αποφασιστεί η χειρουργική διόρθωση θα απαιτηθεί η επιβεβαίωση με τη βοήθεια καθετηριασμού καρδιάς και στεφανιογραφίας.

Η ευρεία εφαρμογή της θρομβολυτικής θεραπείας συμπίπτει με αισθητή αύξηση των ρήξεων του μεσοκοιλιακού διαφράγματος.

Το έμφραγμα της δεξιάς κοιλίας συνδυάζεται με κατώτερο έμφραγμα (95%) και εκδηλώνεται με σημεία δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, υποάρδευση των πνευμόνων και υπόταση με θετικό σημείο Kussmnaul (αύξηση των σφαγιτίδων κατά την εισπνοή).

Οι ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλοιώσεις επισημαίνονται στις δεξιές απαγωγές (ιδίως V4R), η δε εικόνα της πίεσης της δεξιάς κοιλίας υπενθυμίζει συμπιεστική περικαρδίτιδα.

Η θεραπεία στηρίζεται στην αύξηση του όγκου της κυκλοφορίας και στη χορήγηση ινοτρόπων.

Επί ανωμαλιών της αγωγής τοποθετείται διαδοχικός κολποκοιλιακός βηματοδότης.

Η εμφάνιση αρρυθμιών κατά την πορεία ενός εμφράγματος αποτελεί τον κανόνα. Ευτυχώς εκείνες που είναι επικίνδυνες και απαιτούν επέμβαση είναι σχετικώς σπάνιες. Μεταξύ αυτών:

Η μαρμαρυγή των κόλπων επιπλέκει το 15% των εμφραγμάτων, ιδίως των προσθίων και επί υπερηλίκων.

Η χορήγηση αμιοδαρόνης είναι η πλέον αποδοτική θεραπεία. Αν υπάρχει κίνδυνος επιδείνωσης ήδη υπάρχουσας καρδιακής ανεπάρκειας, ενδείκνυται η ηλεκτρική ανάταξη.

Οι κοιλιακές έκτακτες συστολές οιασδήποτε μορφής ή συχνότητας απαιτούν παρακολούθηση, όχι θεραπεία, η οποία άλλωστε δεν είναι τελείως ακίνδυνη.


Η κοιλιακή ταχυκαρδία, πολύμορφη ή μονόμορφη, διάρκειας άνω των 30 δευτερολέπτων, 


απαιτεί ηλεκτρική ανάταξη,


εφόσον προκαλεί ανωμαλίες στην κυκλοφορία ή αν ο αριθμός των παλμών υπερβαίνει τους 150.

Αν πάλι οι σφύξεις είναι κάτω των 150 και η αρρυθμία καλώς ανεκτή, η ανάταξή της θα στηριχθεί στην ξυλοκαΐνη ή στην προκαϊναμίδη ή στην αμιοδαρόνη χορηγουμένη ενδοφλεβίως.

Η κοιλιακή μαρμαρυγή διακρίνεται σε πρώιμο ή πρωτογενή (εμφάνιση εντός των πρώτων 48 ωρών), σε πρώιμο δευτερογενή (συνυπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια) και σε όψιμο δευτερογενή. Οι δύο δεύτερες μορφές έχουν δυσμενή μακροπρόθεσμη πρόγνωση.

Σε όλες τις περιπτώσεις απαιτείται ηλεκτρική ανάταξη μετά την επιτυχία της οποίας χορηγούνται τα προαναφερθέντα αντιαρρυθμικά επί 24-48 ώρες.

Επί αστοχίας χορηγείται επινεφρίνη και αποφασίζεται φαρμακολογική απόπειρα ανάταξης (ξυλοκαΐνη, αμιοδαρόνη, προκαϊναμίδη). Βραδυκαρδία ταλανίζει επίσης συχνά τον εμφραγματία.

Φλεβοκομβική βραδυκαρδία κάνει την εμφάνισή της στο 30% των περιπτώσεων.

Αν οι σφυγμοί είναι κάτω των 50 ανά λεπτό χορηγείται ατροπίνη και εφαρμόζεται


 βηματοδότηση αν η κατάσταση επιδεινούται κλινικώς.


Κολποκοιλιακός αποκλεισμός τύπου Mobits ΙΙ ή τρίτου βαθμού απαιτούν βηματοδότηση κατ' επίκληση ή κατ' αλληλουχία κυρίως αν εμφανίζονται επί προσθίων εμφραγμάτων και παρουσιάζονται με ευρέα κοιλιακά επάρματα.

Επί κατωτέρων εμφραγμάτων με στενά QRS η κατάσταση είναι παροδική και σπανίως απαιτεί ιατρική παρέμβαση. Αντιθέτως, απαιτείται τοποθέτηση βηματοδότη επαγρύπνησης επί διδεσμιδικών αποκλεισμών που επιπλέκουν συνήθως πολύ εκτεταμένα εμφράγματα.

Υποτροπή του καρδιακού πόνου οφείλεται είτε σε υποτροπιάζουσα ισχαιμία είτε σε περικαρδίτιδα. Υποτροπιάζοντες καρδιακοί πόνοι δεν είναι σπάνιοι κατά το πρώτο 24ωρο και σημαίνουν νέο έμφραγμα αν ακολουθούνται από ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλοιώσεις επί των πασχουσών ήδη περιοχών και ιδίως αν συλλαμβάνεται νέα αύξηση των ενζύμων. Στις περιπτώσεις αυτές δικαιολογείται η προσπάθεια επαναγγείωσης.

Η περικαρδίτιδα επιπλέκει το 20% των διατοιχωματικών εμφραγμάτων από την πρώτη ημέρα ως την έκτη εβδομάδα. Ο πόνος που παράγει επηρεάζεται από τις αναπνευστικές κινήσεις και αντανακλά συχνά προς τον αριστερό ώμο.

Β-αδρενεργικοί αναστολείς

Τα φάρμακα αυτά εξοικονομούν οξυγόνο χάρη στη μείωση συχνότητας, πίεσης και συστολικής δύναμης που επιφέρουν. Χορηγούνται το ταχύτερον ενδοφλεβίως και κατόπιν μακροπροθέσμως διά του στόματος εφόσον δεν υπάρξουν επιπλοκές ή αντενδείξεις. Αξιόπιστες μελέτες απέδειξαν την αγαθή επίδραση επί της επιβίωσης των εμφραγματιών.

Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου

Εχουν ευνοϊκή επίδραση επί του προφορτίου αλλά και του μεταφορτίου και ενδείκνυνται και για μακρά χορήγηση εκεί όπου υπάρχουν ανωμαλίες της μηχανικής της αριστεράς κοιλίας, προηγούμενα εμφράγματα, δυσκινησία τοιχώματος ή χαμηλή παροχή. Αν τα ανωτέρω δεν υπάρχουν, η χορήγηση διακόπτεται μετά τη συμπλήρωση μηνός.

Νιτρογλυκερίνη

Η νιτρογλυκερίνη ασκεί θεραπευτική δράση επίσης μέσω μειώσεως του προφορτίου και του μεταφορτίου αλλά και μέσω διαστολής των στεφανιαίων. Η άριστη ένδειξή της είναι ευμεγέθη εμφράγματα με υποσυστολή αλλά χωρίς υπόταση. Χορηγείται ενδοφλεβίως σε δόση 10-50 mg/1 για δύο 24ωρα και κατόπιν από του στόματος ή του δέρματος.

Ανταγωνιστές ασβεστίου

Εξ αυτών προτιμητέα η βεραπαμίλη ή η διλτιαζέμη, κυρίως επί κινδύνου αρρυθμιών. Προσφάτως επανήλθε στο προσκήνιο η ενδοφλέβιος χορήγηση μείγματος Sodi Palares (ινσουλίνη - γλυκόζη - κάλιο) με πολύ καλά αποτελέσματα. Απαιτούνται βέβαια πιο εκτεταμένες δοκιμές για την υιοθέτηση της μεθόδου. Περαιτέρω θεραπεία

Η περαιτέρω πολιτική θα αποφασιστεί δυνάμει κριτηρίων κατά κύριο λόγο κλινικών. Υποτροπιάζουσα ισχαιμία, καρδιακή ανεπάρκεια και κλάσμα εξώθησης κάτω του 40% οδηγούν προς το αιμοδυναμικό εργαστήριο για στεφανιογραφία. Ασθενείς που παρουσίασαν κοιλιακή μαρμαρυγή ή ταχυκαρδία επίμονη απαιτούν ηλεκτροφυσιολογική διερεύνηση. Ασθενείς που δεν βαρύνονται με τα ανωτέρω υποβάλλονται σε δοκιμασία κόπωσης μετά ή άνευ σπινθηρογραφήματος προ της εξόδου τους.

Επί πρωίμου θετικότητας και εφόσον δεν υφίστανται αντενδείξεις, ο ασθενής θα διερευνηθεί αγγειογραφικώς. Επί αναξιοπιστίας του ηλεκτροκαρδιογραφήματος (αποκλεισμός αριστερού σκέλους, δυσερμήνευτες εικόνες του ST), θα απαιτηθεί σπινθηρογράφημα ή ηχογράφημα κόπωσης και αν ο ασθενής είναι σε αδυναμία άσκησης, ο έλεγχος θα γίνει φαρμακολογικά (αδενοσίνη ή διπυριδαμόλη ή δοπουταμίνη για το υπερηχογράφημα). Μακροπρόθεσμα μέτρα

Αποκατάσταση ισορροπίας

Εκτός της διακοπής του καπνίσματος, της άσκησης και της προσπάθειας απίσχνανσης, ζωτικής σημασίας έχουν αποδειχθεί η μέριμνα για κοινωνική και οικογενειακή ενσωμάτωση και η επάνοδος στην εργασία.

Ασκήσεις και αθλητισμός θα συμβάλουν εφόσον βεβαίως δεν υπάρχουν συμπτώματα.

Εν τούτοις ισομετρικές ασκήσεις (άρση βαρών, μονόζυγο κτλ.) πρέπει να αποφεύγονται.

Για ασθενείς με τιμές χοληστερόλης χαμηλής πυκνότητας (LDL) άνω των 125 mg/dl συνιστάται η λήψη στατινών που αποδείχθηκαν εντυπωσιακά αποδοτικές όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Το αυτό ισχύει για τους β-αναστολείς και τους αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου, εκεί όπου υπάρχει λειτουργική μειονεξία. Πολύτιμη απεδείχθη και η ασπιρίνη (160-325 mg ημερησίως) λαμβανομένη συνεχώς.

Προσφάτως δοκιμάστηκαν η τικλοπιδίνη και η κλοπιδογρέλη αντί της ασπιρίνης. Η δεύτερη απεδείχθη πιο αποτελεσματική και δεν προκάλεσε αξιόλογο λευκοπενία ούτε πορφύρα όπως η πρώτη.

Για την απόδοση της βιταμίνης Ε υπάρχουν ενθαρρυντικές ενδείξεις. Γνήσια αντιπηκτική θεραπεία απαιτείται επί μαρμαρυγής των κόλπων ή παρουσία θρόμβου ή μέγιστη κοιλιακή δυσκινησία. Ευοίωνα αποτελέσματα απέδειξε η χορήγηση κλασμάτων ηπαρίνης για τον πρώτο μήνα.

Τα οιστρογόνα (με προγεστίνη αν υπάρχει μήτρα) συνιστώνται επί γυναικών με έμφραγμα που δεν έχουν οικογενειακή επιβάρυνση από καρκίνο του μαστού. Η απόδοσή τους εξακολουθεί να είναι αντικείμενο συζήτησης.

Επί επιμόνων και συμπτωματογόνων αρρυθμιών απαιτείται έρευνα και ενδεχομένως επεμβατική θεραπεία.

 

http://www.iatronet.gr/img/symchk/symchk-banner.png