Rating for kosmaser.pblogs.gr πονοκεφαλος

VZV VARICELLA ZOSTER (VIRUS)..Ή ΑΛΛΙΩΣ..ΕΡΠΗΤΑΣ ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ..






alt


Ο έρπης ζωστήρας, προκαλείται από τον:

 Ιό Της Ανεμοβλογιάς-Ζωστήρα

 (Ιός VZV, Varicella Zoster Virus).

Τα βασικά σημεία αναφοράς είναι:

 

 Εκδηλωση με ένα ερυθηματώδες εξάνθημα με φυσαλίδες και δυνατό πόνο και φαγούρα 
 

 

 Περίπου 25% των υγιών κατά τα άλλα ενηλίκων θα παρουσιάσουν έρπητα ζωστήρα, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 40 ετών





alt
 
 

 

Για ανθρώπους που ήδη παρουσίασαν ανεμοβλογιά, ο έρπητας ζωστήρας δεν είναι μεταδοτικός
Ωστόσο για άτομα που δεν έπαθαν ανεμοβλογιά, η επαφή με ασθενή που παρουσιάζει έρπητα ζωστήρα μπορεί να τους προκαλέσει ανεμοβλογιά
Το υγρό που προέρχεται από τις φυσαλίδες του εξανθήματος των ασθενών με έρπητα ζωστήρα περιέχει τον ιό και τον μεταδίδει σε άλλα άτομα. 
Εάν έχετε έρθει σε επαφή με άτομο που έχει έρπητα ζωστήρα και υπάρχει κίνδυνος να έχετε προσβληθεί από τον ιό της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα, 
ο γιατρός σας πιθανόν να σας εισηγηθεί να κάνετε το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς
 

 

·        Η συχνότητα του έρπητα ζωστήρα αυξάνεται με την ηλικία. Η νόσος είναι 10 φορές πιθανότερο να συμβεί σε ενήλικες άνω των 60 ετών από ότι σε παιδιά κάτω των 10 ετών 



 

·        Οι άνθρωποι με εξασθενημένο το ανοσοποιητικό τους σύστημα λόγω ασθένειας ή λόγω φαρμάκων που λαμβάνουν (ανοσοκατασταλτικά, χημειοθεραπεία, κορτικοστεροειδή που καταστέλλουν την άμυνα του οργανισμού) έχουν μεγάλο κίνδυνο να εκδηλώσουν έρπητα ζωστήρα 
 

alt

 Υπάρχει εμβόλιο (Zostavax) το οποίο βοηθά στην πρόληψη της μόλυνσης του έρπητα ζωστήρα σε άτομα 60 ετών και περισσότερο 
 Υπάρχουν αντιικά φάρμακα τα οποία βοηθούν στη μείωση της σοβαρότητας του έρπητα ζωστήρα και μειώνουν τη διάρκεια της νόσου:Ακυκλοβίρη (Zovirax), βαλακυκλοβίρη (Valtrex), φαμκυκλοβίρη (Famvir)

Η πρόληψη και αποτελεσματική θεραπεία του έρπητα ζωστήρα έχει πολύ μεγάλη σημασία. 

Πράγματι ο πόνος που προκαλεί η συχνή αυτή μόλυνση στους ασθενείς είναι εξαιρετικά έντονος.

Όταν ένας ασθενής παρουσιάσει ανεμοβλογιά και μετά ιαθεί,  ο ιός της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα δεν φεύγει από τον οργανισμό του. Συνήθως η παραμονή του ιού στον ασθενή δεν δημιουργεί προβλήματα. Ωστόσο χρόνια μετά, ο ιός μπορεί να επανεμφανιστεί λόγω επαναδραστηριοποίησης του και να προκαλέσει τον έρπητα ζωστήρα.

Πώς εκδηλώνεται και εξελίσσεται ο έρπητας ζωστήρας;





alt

 

1.    Ο έρπητας ζωστήρας αρχίζει ως εξάνθημα στη μια μεριά του προσώπου ή του σώματος 
 

 

2.   Το εξάνθημα είναι ερυθηματώδες μαζί με φυσαλίδες οι οποίες σπάζουν και καλύπτονται από κρούστα μετά από 3 έως 5 ημέρες 
 

 

3.   Το εξάνθημα υποχωρεί πλήρως εντός δύο έως τεσσάρων εβδομάδων 
 

 

4.   Πριν από την εκδήλωση του εξανθήματος υπάρχει συνήθως πόνος, φαγούρα και μυρμήγκιασμα στην περιοχή που όπου θα αναπτυχθεί το εξάνθημα 
5.   Άλλα συμπτώματα του έρπητα ζωστήρα είναι ο πυρετός, το ρίγος, ο πονοκέφαλος και οι ενοχλήσεις στο στομάχι    
6.   Ποια άλλα προβλήματα μπορεί να προκαλέσει ο έρπητας ζωστήρας;
7.   Πολύ σπάνια η νόσος μπορεί να δημιουργήσει άλλα βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα προβλήματα. Είναι δυνατόν να οδηγήσει σε πνευμονία, προβλήματα ακοής, τύφλωση, εγκεφαλίτιδα (φλεγμονή στον εγκέφαλο) ή ακόμη σε θάνατο.Σε περίπου 1 ασθενή σε κάθε 5 που έπαθαν έρπητα ζωστήρα ο πολύ σοβαρός πόνος μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει ακόμη και μετά θα που υποχωρήσει πλήρως το εξάνθημα.



alt 





Με την αύξηση της ηλικίας, οι πιθανότητες να έχει ο ασθενής τέτοιους πόνους αυξάνεται και παράλληλα πιθανότερο να είναι εντονότεροι.

Οποιοσδήποτε που προσβλήθηκε από ανεμοβλογιά μπορεί να παρουσιάσει έρπητα ζωστήρα, ακόμη και παιδιά. Όμως ο κίνδυνος αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας. Με τη μεγαλύτερη συχνότητα παρουσιάζεται σε άτομα 50 ετών και άνω.

Τα άτομα των οποίων το σύστημα άμυνας του οργανισμού τους δεν λειτουργεί κανονικά (ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς) κινδυνεύουν περισσότερο. 

Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι ασθενείς με καρκίνο, λευχαιμία, λέμφωμα, AIDS και άλλες ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού συστήματος. 

Το ίδιο ισχύει για ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση ή που λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν την άμυνα τους 

όπως ανοσοκατασταλτικά (κυκλοσπορίνη, αζαθειοπρίνη και άλλα), χημειοθεραπεία ή κορτικοστεροειδή

Συνήθως ένα άτομο θα πάθει μόνο μία φορά στη ζωή του έρπητα ζωστήρα.

Παρά το γεγονός ότι είναι σπάνιο, είναι δυνατόν κάποιος να παρουσιάσει δεύτερο ή και τρίτο επεισόδιο της νόσου.

Ο ασθενής με τη νόσο μπορεί να μεταδίδει τον ιό διαμέσου της άμεσης επαφής με το εξάνθημα όταν έχει τις φυσαλίδες.

 Όταν δημιουργηθεί η κρούστα, η νόσος δεν μεταδίδεται πλέον.

Η νόσος δεν είναι μεταδοτική προτού εμφανιστούν οι φυσαλίδες του τυπικού ερπητικού εξανθήματος.

Δεν είναι επίσης μεταδοτική στη φάση που υπάρχει πόνος μετά την υποχώρηση και εξαφάνιση του εξανθήματος,      




            

alt


δηλαδή στη μεθ-ερπητική νευραλγία.

Ο ιός της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα δεν μεταδίδεται με το φτάρνισμα, το βήχα ή την τυχαία επαφή.

Ο ιός μεταδίδεται από άτομα με ενεργό έρπητα ζωστήρα σε άτομα που ποτέ δεν είχαν ανεμοβλογιά διαμέσου της άμεσης επαφής με τις φυσαλίδες του εξανθήματος και του υγρού τους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το άτομο θα παρουσιάσει ανεμοβλογιά και όχι έρπητα ζωστήρα.

Εάν το εξάνθημα της νόσου είναι καλυμμένο οι πιθανότητες μετάδοσης του ιού ελαχιστοποιούνται.

Οι ασθενείς πρέπει να έχουν το εξάνθημα τους καλυμμένο, να αποφεύγουν να το αγγίζουν ή να το ξύνουν.

Επίσης πρέπει να πλένουν τα χέρια τους συχνά για να αποτρέπουν τη μετάδοση του.

Υπάρχουν διάφορα φάρμακα που είναι ενεργά εναντίον του ιού της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα.

Μόλις εμφανιστεί το τυπικό εξάνθημα πρέπει να αρχίζει άμεσα η θεραπεία. Όσο πιο γρήγορα αρχίσει η θεραπεία με τα ειδικά αντιιικά φάρμακα τόσο λιγότερο σοβαρή και μικρότερης διάρκειας θα είναι η νόσος.

Εάν υπάρχει η υποψία για έρπητα, η γνώμη του γιατρού επιβάλλεται το ταχύτερο.

Στα φάρμακα που μπορούν να χορηγηθούν περιλαμβάνονται η ακυκλοβίρη (Zovirax), η βαλακυκλοβίρη (Valtrex), η φαμκυκλοβίρη (Famvir) όπως επίσης και φάρμακα κατά του πόνου (αναλγητικά).

Εκτός από τα υπόλοιπα μέτρα πρόληψης και θεραπείας υπάρχει και το εμβόλιο κατά του ιού της ανεμοβλογιάς-έρπητα, που συστήνεται σε άτομα των 60 ετών και άνω.





alt


ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΗΝ ΑΣΠΙΡΙΝΗ..ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΛΕΓΜΟΝΗ..


]




alt


Οπως θα έχετε πληροφορηθεί, η κυβέρνηση, προκειμένου να περιστείλει τα έξοδα της φαρμακευτικής απερισκεψίας των ελλήνων, προχώρησε στην διακοπή χορήγησης κάθε είδους παυσίπονου, μαζί και της ασπιρίνης. 

 

 

alt 


Είναι γεγονός οτι γίνονταν μεγάλη κατάχρηση κάθε είδους παυσίπονου, και ιδίως ασπιρίνης, την οποία έπαιρναν όλοι δια πάσαν νόσον, δυστυχώς μετά πολλής μαλ@ιας....

Εκανα ένα τεστ στο χωριό που παραθερίζω τα τελευταία 18 χρόνια..

Απ τους 500 κατοίκους που ρώτησα.. και οι 500 έπαιρνα τα εντεροδιαλυτά δισκία, όχι γιατί τους το συνέστησε ο γιατρός, αλλά γιατί το έπαιρνε...η γειτόνισα. 

Φυσικά ο αγροτικός γιατρός ( που μόλις πήρε το δίπλωμα του) το συνταγογραφούσε ανερυθρίαστα. 

Απλώς για την ιστορία σας λέω ότι απ αυτά τα 500 άτομα σχεδόν κανείς δεν είχε αναγκη τα δισκία της ασπιρίνης. 

Να γιατί χάρηκα για το μέτρο. Ομως πέρα απ αυτό δεν σημαίνει οτι η ασπιρίνη δεν είναι ΤΟ.. ΦΑΡΜΑΚΟ  του 20ου αιώνα.. 

Ας την δούμε λοιπόν με λεπτομέρειες...

Kανένα φάρμακο δεν έχει να επιδείξει τόσο πολλές ιδιότητες, όσο η ΑΣΠΙΡΙΝΗ. Κι αυτό γιατί..

 Καταπραϋνει πασης φυσεως πονους και φλεγμονες,

 Ανακουφιζει απο τους ρευματισμους και τις ημικρανιες,

 Παρεμποδιζει την καρδιακη προσβολη.

 Τωρα, μια νεα επιστημονικη ερευνα ερχεται ν' αποδειξει οτι είναι το   


alt

                           

 «φαρμακο δια πασαν νοσον» Βοηθα ακομη ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ.

Ήδη, από τον 5ο αιώνα π.Χ., ο πατέρας της Ιατρικής, ο Ιπποκράτης, είχε ανακαλύψει ένα αφέψημα από φλούδα ιτιάς, που το χορηγούσε στους ασθενείς του ως αντιπυρετικό και παυσίπονο.


alt




Μέσα σ· αυτή την πρώτη ύλη, χωρίς ο μεγάλος Έλληνας σοφός να το γνωρίζει, βρισκόταν 

Το Ακετυλοσαλικυλικό Οξύ, βασικό συστατικό της γνωστής σε όλους μας ασπιρίνης.

Το 1859, ο Γερμανός χημικός Χέρμαν Κόλμπε ανακαλύπτει τις αντισηπτικές ιδιότητες του σαλικυλικού οξέος και καταφέρνει να το παρασκευάσει από φαινόλη.

Η γεύση του φαρμάκου, όμως, είναι ιδιαίτερα απεχθής.

Η μεγάλη επανάσταση για την ασπιρίνη έγινε μερικά χρόνια αργότερα, όταν στα εργαστήρια της χημικής βιομηχανίας BAYER επιτυγχάνουν να συνθέσουν το σαλικυλικό οξύ με μόρια του οξικού οξέος.

Το παρασκεύασμα «είχε ανεκτή γεύση και Δεν Πείραζε Το Στομάχι», όπως σημείωνε ο διευθύνων φαρμακοποιός της εταιρίας.

Δύο χρόνια αργότερα, η πατέντα για την ασπιρίνη εγκρινόταν από την αρμόδια υπηρεσία του Κάιζερ.

Σήμερα,

Καταναλώνονται 40 ΧΙΛΙΑΔΕΣ Τόνοι Ακετυλοσαλικυλικού Οξέος Σ' Όλο Τον Κόσμο, 

είτε σε καθαρή μορφή είτε σε συνδυασμό με άλλα αναλγητικά, είτε με βιταμίνη C, με υπνωτικά ή καφεΐνη.

Οι πολλές και σπουδαίες, όμως, ιδιότητες της ασπιρίνης ανακαλύφθηκαν και αποδείχτηκαν 

Μόλις Πριν Από Είκοσι Χρόνια.

·        Καταρχήν, λειτουργεί ως αναλγητικό και αντιπυρετικό, κι αυτό, γιατί περιέχει στη δομή της 

Αραχιδονικό Οξύ, Το Οποίο Μπλοκάρει Τις Ορμόνες Που Προκαλούν Πόνο Ή Πυρετό.

·        Ως βασικό συστατικό του περιβλήματος των κυττάρων,          

Το Αραχιδονικό Οξύ

·        Κάνει Τα Κύτταρα Εύκαμπτα Χωρίς Αυτό Το Σώμα Μας Θα Ήταν Άκαμπτο Σαν Κέρινο.

·        Αν ένα κύτταρο ενοχληθεί από μία φλεγμονή,

Ενεργοποιείται Το Αραχιδονικό Οξύ,

Μετασκευάζεται Σε Προσταγλαδίνες,




alt



οι οποίες με τη σειρά τους ερεθίζουν τις νευρικές απολήξεις προκαλώντας πόνο και ανεβάζουν τον θερμοστάτη του οργανισμού στο κέντρο του εγκεφάλου, προκαλώντας πυρετό.

·     Η ασπιρίνη ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ τη μετατροπή του αραχιδονικού οξέος σε προσταγλαδίνες.

·        Γι' αυτή την ανακάλυψη του βιοχημικού μηχανισμού πήραν το βραβείο Νόμπελ το 1982 ο Τζων Βέιν, μαζί με τους Σουν Μπέργκστρεμ και Μπένγκτ Σάμουελσον.

Από την άλλη, η ασπιρίνη είναι γνωστό ότι καταπολεμά αποτελεσματικά τις ημικρανίες.

Οι επιστήμονες δεν είναι, όμως, ακόμα σε θέση να εξηγήσουν με ποιόν ακριβώς τρόπο. Το μόνο σίγουρο, επί του παρόντος, είναι ότι η ασπιρίνη ενεργεί αποτελεσματικά εκεί που οποιοδήποτε άλλο φάρμακο έχει αποτύχει

 Εκτός Από Τη Μορφίνη, Που Είναι Και Το Ισχυρότερο Όπλο Κατά Του Πόνου.

Πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από ημικρανίες, παίρνουν μία ή περισσότερες ασπιρίνες, και όμως το «σφυρί στο κεφάλι τους δεν σταματά».

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι δραστικές ουσίες της ασπιρίνης, που κανονικά απορροφούνται στο λεπτό έντερο,

 Παραμένουν Αχρησιμοποίητες Στο Στομάχι.

Αν πάρουν την ασπιρίνη σε μορφή αναβράζοντος δισκίου, τότε οι δραστικές ουσίες οδηγούνται κατευθείαν στο λεπτό έντερο.

Για ακόμα γρηγορότερο αποτέλεσμα, μία ένεση με ακετυλοσαλικυλικό οξύ είναι η καλύτερη λύση.

Όμως, όσοι πάσχουν από ημικρανίες και παίρνουν τακτικά ασπιρίνη, θα πρέπει να είναι προσεκτικοί,

γιατί κινδυνεύουν να γίνουν εξαρτημένα άτομα.

Εάν, δηλαδή, μειώσουν την καθημερινή τους δόση, παθαίνουν ταχυκαρδίες, παρουσιάζουν ζαλάδες, αισθάνονται άσχημα, ενώ οι πονοκέφαλοι επανεμφανίζονται εντονότεροι.

Ένας φαύλος κύκλος, δηλαδή, αφού ο ασθενής είναι υποχρεωμένος ν· αυξάνει συνεχώς τη δόση.

Μία ακόμη εξαιρετική ιδιότητα του θαυματουργού φαρμάκου είναι ότι 

ΑΝΑΚΟΠΤΕΙ ΤΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗ ΣΤΟ ΑΙΜΑ.





alt





Αν και, για πολλά χρόνια, οι γιατροί παρέμεναν επιφυλακτικοί ως προς αυτό, οι 200 επιστημονικές μελέτες με στοιχεία για πάνω από 100 χιλιάδες ασθενείς συντείνουν στο συμπέρασμα ότι, πράγματι, η ασπιρίνη δεν επιτρέπει να παρουσιάζονται θρόμβοι στο αίμα, οι οποίοι σε περίπτωση εμφράγματος ή καρδιακής προσβολής φράζουν τις αρτηρίες.

Τα πιο πρόφατα νέα σχετικά με την ασπιρίνη είναι ότι προφυλάσσει από τον καρκίνο!

Η Αμερικανική Αντικαρκινική Οργάνωση παρακολούθησε την επίδραση του ακετυλοσαλικυλικού οξέος σε περισσότερους από 600 χιλιάδες εθελοντές καρκινοπαθείς που έπαιρναν ασπιρίνη επί 6 χρόνια.

Όποιοι έπαιρναν ασπιρίνες για 16 και πάνω μήνες παρουσίαζαν κατά 40% μικρότερη πιθανότητα να πεθάνουν από κακοήθη όγκο στο λεπτό έντερο.

Βέβαια, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη ποιά μπορεί να είναι η σχέση της ασπιρίνης με την πρόληψη του καρκίνου του λεπτού εντέρου.

Εξάλλου, δεν γνωρίζουν καν ποιά είναι η αιτία της θανατηφόρας νόσου. Εκείνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι «η ασπιρίνη φαίνεται ότι την καταπολεμά», όπως υποστηρίζει ο δόκτωρ Μάικλ Τουν, διευθυντής της επιστημονικής έρευνας.

Αφού, λοιπόν, τα δεδομένα της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας δείχνουν ότι η λήψη ασπιρίνης μάς προστατεύει από τον απλό πυρετό και τους πόνους ώς τις ημικρανίες, το έμφραγμα και τον καρκίνο



alt



(στην τελευταία περίπτωση, ενισχύοντας το αμυντικό μας σύστημα),

μήπως θα ήταν σκόπιμο να καταπίνουμε την καθημερινή μας δόση, για να καταπολεμήσουμε όλους τους εχθρούς του πολιτισμού μας και για να αντιμετωπίσουμε 

Τις Συνέπειες Της Κακής Μας Διατροφής, Της Έλλειψης Γυμναστικής Και Κίνησης Ή Του Καπνίσματος,

 που οδηγούν κυρίως σε καρδιακές παθήσεις;

Προς Θεού, όχι!

 Όταν παίρνει κάποιος προληπτικά ένα φάρμακο -δηλαδή χωρίς να είναι άρρωστος- αυτό σημαίνει ότι πιστεύει πως υπάρχει κάποιο φυσικό ελάττωμα στον οργανισμό του, που θα το εξισορροπήσει με τη λήψη του φαρμάκου.

Η βιολογία, όμως, δεν γνωρίζει καμμία τέτοια περίπτωση», επισημαίνει ο γιατρός καρδιολόγος και καθηγητής της Πανεπιστημιακής Κλινικής του Βερολίνου, Βόλφγκανγκ Ντίσμαν.

 Ο συνάδελφός του Τσαρλς Χένεκενς, από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, που μελετά εδώ και πέντε χρόνια τις επιδράσεις της ασπιρίνης, υποστηρίζει ότι :

«Ώσπου να καταφέρουμε να έχουμε λεπτομερείς γνώσεις σε σχέση με τις επιδράσεις και τους αμυντικούς μηχανισμούς που θέτει σε λειτουργία η ασπιρίνη σε περιπτώσεις καρδιαγγειακών παθήσεων, εμφράγματος, καρκίνου του λεπτού εντέρου, του μαστού και των πνευμόνων, καθώς και στις ημικρανίες,

Εγώ το πρώτο φάρμακο που θα έπαιρνα, σε περίπτωση που πάθαινα έμφραγμα, θα ήταν ένα απλό δισκίο ασπιρίνης».





alt

 


ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΕΡΠΗΤΑ..VZV VARICELLA ZOSTER VIRUS..

 ΕΡΠΗΣ ΖΩΣΤΗΡΑΣ

alt


Ο έρπης ζωστήρας, προκαλείται από τον:

 Ιό Της Ανεμοβλογιάς-Ζωστήρα

(Ιός VZV, Varicella Zoster Virus).

Τα βασικά σημεία αναφοράς είναι:

 

·        Εκδηλωση με ένα ερυθηματώδες εξάνθημα με φυσαλίδες και δυνατό πόνο και φαγούρα 
 

 

·        Περίπου 25% των υγιών κατά τα άλλα ενηλίκων θα παρουσιάσουν έρπητα ζωστήρα, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 40 ετών

alt
 
 

 

·        Για ανθρώπους που ήδη παρουσίασαν ανεμοβλογιά, ο έρπητας ζωστήρας δεν είναι μεταδοτικός. Ωστόσο για άτομα που δεν έπαθαν ανεμοβλογιά, η επαφή με ασθενή που παρουσιάζει έρπητα ζωστήρα μπορεί να τους προκαλέσει ανεμοβλογιά. Το υγρό που προέρχεται από τις φυσαλίδες του εξανθήματος των ασθενών με έρπητα ζωστήρα περιέχει τον ιό και τον μεταδίδει σε άλλα άτομα. Εάν έχετε έρθει σε επαφή με άτομο που έχει έρπητα ζωστήρα και υπάρχει κίνδυνος να έχετε προσβληθεί από τον ιό της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα, ο γιατρός σας πιθανόν να σας εισηγηθεί να κάνετε το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς
 

 

·        Η συχνότητα του έρπητα ζωστήρα αυξάνεται με την ηλικία. Η νόσος είναι 10 φορές πιθανότερο να συμβεί σε ενήλικες άνω των 60 ετών από ότι σε παιδιά κάτω των 10 ετών 



 

·        Οι άνθρωποι με εξασθενημένο το ανοσοποιητικό τους σύστημα λόγω ασθένειας ή λόγω φαρμάκων που λαμβάνουν (ανοσοκατασταλτικά, χημειοθεραπεία, κορτικοστεροειδή που καταστέλλουν την άμυνα του οργανισμού) έχουν μεγάλο κίνδυνο να εκδηλώσουν έρπητα ζωστήρα 
 

alt

·        Υπάρχει εμβόλιο (Zostavax) το οποίο βοηθά στην πρόληψη της μόλυνσης του έρπητα ζωστήρα σε άτομα 60 ετών και περισσότερο 
 

·        Υπάρχουν αντιικά φάρμακα τα οποία βοηθούν στη μείωση της σοβαρότητας του έρπητα ζωστήρα και μειώνουν τη διάρκεια της νόσου:Ακυκλοβίρη (Zovirax), βαλακυκλοβίρη (Valtrex), φαμκυκλοβίρη (Famvir)

Η πρόληψη και αποτελεσματική θεραπεία του έρπητα ζωστήρα έχει πολύ μεγάλη σημασία. 

Πράγματι ο πόνος που προκαλεί η συχνή αυτή μόλυνση στους ασθενείς είναι εξαιρετικά έντονος.

Όταν ένας ασθενής παρουσιάσει ανεμοβλογιά και μετά ιαθεί,  ο ιός της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα δεν φεύγει από τον οργανισμό του. Συνήθως η παραμονή του ιού στον ασθενή δεν δημιουργεί προβλήματα. Ωστόσο χρόνια μετά, ο ιός μπορεί να επανεμφανιστεί λόγω επαναδραστηριοποίησης του και να προκαλέσει τον έρπητα ζωστήρα.

Πώς εκδηλώνεται και εξελίσσεται ο έρπητας ζωστήρας;

alt

 

1.    Ο έρπητας ζωστήρας αρχίζει ως εξάνθημα στη μια μεριά του προσώπου ή του σώματος 
 

 

2.   Το εξάνθημα είναι ερυθηματώδες μαζί με φυσαλίδες οι οποίες σπάζουν και καλύπτονται από κρούστα μετά από 3 έως 5 ημέρες 
 

 

3.   Το εξάνθημα υποχωρεί πλήρως εντός δύο έως τεσσάρων εβδομάδων 
 

 

4.   Πριν από την εκδήλωση του εξανθήματος υπάρχει συνήθως πόνος, φαγούρα και μυρμήγκιασμα στην περιοχή που όπου θα αναπτυχθεί το εξάνθημα 
5.   Άλλα συμπτώματα του έρπητα ζωστήρα είναι ο πυρετός, το ρίγος, ο πονοκέφαλος και οι ενοχλήσεις στο στομάχι    
6.   Ποια άλλα προβλήματα μπορεί να προκαλέσει ο έρπητας ζωστήρας;
7.   Πολύ σπάνια η νόσος μπορεί να δημιουργήσει άλλα βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα προβλήματα. Είναι δυνατόν να οδηγήσει σε πνευμονία, προβλήματα ακοής, τύφλωση, εγκεφαλίτιδα (φλεγμονή στον εγκέφαλο) ή ακόμη σε θάνατο.

Σε περίπου 1 ασθενή σε κάθε 5 που έπαθαν έρπητα ζωστήρα ο πολύ σοβαρός πόνος μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει ακόμη και μετά θα που υποχωρήσει πλήρως το εξάνθημα.

alt 

Με την αύξηση της ηλικίας, οι πιθανότητες να έχει ο ασθενής τέτοιους πόνους αυξάνεται και παράλληλα πιθανότερο να είναι εντονότεροι.

Οποιοσδήποτε που προσβλήθηκε από ανεμοβλογιά μπορεί να παρουσιάσει έρπητα ζωστήρα, ακόμη και παιδιά. Όμως ο κίνδυνος αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας. Με τη μεγαλύτερη συχνότητα παρουσιάζεται σε άτομα 50 ετών και άνω.

Τα άτομα των οποίων το σύστημα άμυνας του οργανισμού τους δεν λειτουργεί κανονικά (ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς) κινδυνεύουν περισσότερο. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι ασθενείς με καρκίνο, λευχαιμία, λέμφωμα, AIDS και άλλες ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού συστήματος. Το ίδιο ισχύει για ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση ή που λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν την άμυνα τους όπως ανοσοκατασταλτικά (κυκλοσπορίνη, αζαθειοπρίνη και άλλα), χημειοθεραπεία ή κορτικοστεροειδή

Συνήθως ένα άτομο θα πάθει μόνο μία φορά στη ζωή του έρπητα ζωστήρα.

Παρά το γεγονός ότι είναι σπάνιο, είναι δυνατόν κάποιος να παρουσιάσει δεύτερο ή και τρίτο επεισόδιο της νόσου.

Ο ασθενής με τη νόσο μπορεί να μεταδίδει τον ιό διαμέσου της άμεσης επαφής με το εξάνθημα όταν έχει τις φυσαλίδες.

 Όταν δημιουργηθεί η κρούστα, η νόσος δεν μεταδίδεται πλέον.

Η νόσος δεν είναι μεταδοτική προτού εμφανιστούν οι φυσαλίδες του τυπικού ερπητικού εξανθήματος.

Δεν είναι επίσης μεταδοτική στη φάση που υπάρχει πόνος μετά την υποχώρηση και εξαφάνιση του εξανθήματος,                  

alt


  δηλαδή στη μεθ-ερπητική νευραλγία.

Ο ιός της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα δεν μεταδίδεται με το φτάρνισμα, το βήχα ή την τυχαία επαφή.

Ο ιός μεταδίδεται από άτομα με ενεργό έρπητα ζωστήρα σε άτομα που ποτέ δεν είχαν ανεμοβλογιά διαμέσου της άμεσης επαφής με τις φυσαλίδες του εξανθήματος και του υγρού τους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το άτομο θα παρουσιάσει ανεμοβλογιά και όχι έρπητα ζωστήρα.

Εάν το εξάνθημα της νόσου είναι καλυμμένο οι πιθανότητες μετάδοσης του ιού ελαχιστοποιούνται.

Οι ασθενείς πρέπει να έχουν το εξάνθημα τους καλυμμένο, να αποφεύγουν να το αγγίζουν ή να το ξύνουν.

Επίσης πρέπει να πλένουν τα χέρια τους συχνά για να αποτρέπουν τη μετάδοση του.

Υπάρχουν διάφορα φάρμακα που είναι ενεργά εναντίον του ιού της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα.

Μόλις εμφανιστεί το τυπικό εξάνθημα πρέπει να αρχίζει άμεσα η θεραπεία. Όσο πιο γρήγορα αρχίσει η θεραπεία με τα ειδικά αντιιικά φάρμακα τόσο λιγότερο σοβαρή και μικρότερης διάρκειας θα είναι η νόσος.

Εάν υπάρχει η υποψία για έρπητα, η γνώμη του γιατρού επιβάλλεται το ταχύτερο.

Στα φάρμακα που μπορούν να χορηγηθούν περιλαμβάνονται η ακυκλοβίρη (Zovirax), η βαλακυκλοβίρη (Valtrex), η φαμκυκλοβίρη (Famvir) όπως επίσης και φάρμακα κατά του πόνου (αναλγητικά).

Εκτός από τα υπόλοιπα μέτρα πρόληψης και θεραπείας υπάρχει και το εμβόλιο κατά του ιού της ανεμοβλογιάς-έρπητα, που συστήνεται σε άτομα των 60 ετών και άνω.

alt

http://www.iatronet.gr/img/symchk/symchk-banner.png