Rating for kosmaser.pblogs.gr τσίμπημα σφήκας

ΜΕ ΤΣΙΜΠΗΣΕ ΣΦΗΚΑ...ΤΙ ΚΑΝΩ;


 

Ερχεται καλοκαίρι. 

΄Ολο και κάποια μέλισσα ή σφήκα θα βρεθεί μπροστά μας..

 alt

Πώς διώχνουμε μια σφήκα

Πάντως όχι κουνώντας τα χέρια μας!

Οι κινήσεις των χεριών μας δεν λειτουργούν αποτρεπτικά 

όσο βίαιες και αν είναι,

Διότι Οι Σφήκες Δεν Βλέπουν Καλά.



                          Επίσης, την ώρα που προσπαθούμε να τη διώξουμε βαριανασαίνουμε και λαχανιάζουμε κοντά της
ΦΤΙΑΞΤΕ ΜΙΑΝ ΕΞΥΠΝΗ ΠΑΓΙΔΑ...

alt

Η έντονη εκπνοή μας θερμαίνει τον γύρω χώρο και τον γεμίζει με διοξείδιο του άνθρακα.


Τα δύο αυτά μεταφέρουν «νοερά» τη σφήκα στη φωλιά της και την κάνουν να είναι ακόμη πιο επιθετική, νομίζοντας ότι την υπερασπίζεται.

Πιο αποτελεσματική και ασφαλής είναι η απώθηση με μια εφημερίδα στο χέρι.


 

Αν πάντως μας κεντρίσει και δεν υπάρχει κάτι πιο ...φαρμακευτικό, 

κόβουμε μισό κρεμμύδι και το τοποθετούμε για 20 λεπτά στην πληγή ...

ή τρώμε ένα ..σουβλάκι με μπολικο κρεμμυδι!

 Αν πάλι δεν διαθέτουμε κουράγιο..απλά καταβρέχουμε το κέντρισμα με μπολικο ...ξυδι..

alt 

Βοηθάει γιατί στο κρεμμύδι κάποια ένζυμα αποικοδομούν μερικές από τιςτοξικές ουσίες που πέρασαν στην πληγή.


 

Το ξέρετε ότι τα τσιμπήματα της μέλισσας και της σφήκας διαφέρουν, αλλά και απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση;

Το κεντρί της μέλισσας που έχει όξινο δηλητήριο εξουδετερώνεται από την αλκαλική αμμωνία,  και ως εκ τούτου ,απαιτεί αμμωνία,



ενώ εκείνο της σφήκας με  αλκαλικό PH ,χρειάζεται οξύ, δηλαδή, απαιτεί ξύδι ή λεμόνι.


alt

 

Η διαφορά αυτή εξηγείται, όπως φάνηκε απ τα παραπάνω,  από το διαφορετικό pΗ της τοξίνης, που εκχέουν στο θύμα τους.  
Προσοχή λοιπόν με τους ενοχλητικούς της καλοκαιρινής παρέας.


alt


ΤΑΠΕΙΝΗ ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ.. ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΤΗ ..ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΣΟΔΑ..

 

alt

το όξινο ανθρακικό νάτριο, σα να λέμε κοινή μαγειρική σόδα, αντιδρά με το υδροχλωρικό οξύ του στομάχου. 

Με αποτέλεσμα την δημιουργία αντίδρασης με σχετική μείωση του υδροχλωρικού οξέος προς την παραγωγή του πιο ήπιου, ανθρακικού οξέος.

Το παραγόμενο ανθρακικό οξύ μπορεί να διασπαστεί περαιτέρω και να δώσει επιπλέον διοξείδιο του άνθρακα και νερό

Το γαστρικό υγρό αποτελεί μια είναι από τις κυριότερες εκκρίσεις των κυττάρων των τοιχωμάτων του στομάχου των θηλαστικών.

Στον άνθρωπο αποτελείται κυρίως από:

altalt

·       Υδροχλωρικό Οξύ Από


·       Χλωριούχο Κάλιο Και

·       Νάτριο.

Το pH του γαστρικού υγρού είναι από 1 έως 2.

 

alt

Το γαστρικό υγρό ενεργεί ως φραγμός έναντι μικροοργανισμών για την πρόληψη των λοιμώξεων και παίζει σημαντικό ρόλο στην πέψη των τροφών.
 Το χαμηλό pH του μετουσιώνει τις πρωτεΐνες των τροφών και έτσι διευκολύνει την πέψη τους από πεπτικά ένζυμα όπως η πεψίνη.
Το ίδιο το στομάχι προστατεύεται από το ισχυρό οξύ εκκρίνοντας ένα παχύ, προστατευτικό στρώμα βλέννας που αποτελείται από ρυθμιστικό διάλυμα :

Μετά την απομάκρυνση από το στομάχι,το υδροχλωρικό οξύ εξουδετερώνεται στο δωδεκαδάκτυλο από το όξινο ανθρακικό νάτριο

 

Δηλαδή Την Κοινή Μαγειρική Σόδα.. σεκρετίνης-όξινου ανθρακικού νατρίου. Αν οι παραπάνω μηχανισμοί δε λειτουργούν σωστά, προκαλούνται πεπτικά έλκη και καούρες.

 

 

Εξουδετέρωση ονομάζεται η αντίδραση κατά την οποία, όταν αναμειγνύουμε ένα διάλυμα οξέος με ένα διάλυμα βάσης, τα κατιόντα υδρογόνου (Η+) του οξέος      

 συνδέονται με τα ανιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-) της βάσης και σχηματίζουν ...                                            

 μόρια νερού (Η2Ο).

alt 

Η αντίδραση ονομάζεται εξουδετέρωση διότι,              

 αν αναμείξουμε κατάλληλες ποσότητες οξέος και βάσης,

αλληλο-εξουδετερώνονται  ...     

τόσο οι ιδιότητες του οξέος όσο και οι ιδιότητες της βάσης.

 

Όταν αναμειγνύουμε:

ένα διάλυμα οξέος με ένα διάλυμα βάσης,       ανάλογα με τις ποσότητες του οξέος και της βάσης,       

 το τελικό διάλυμα μπορεί να είναι

 Ουδέτερο , Όξινο Ή Βασικό.

 alt

Το γαστρικό υγρό περιέχει HCl και έχει pH=2.

Για να αντιμετωπίσουμε τις ενοχλήσεις στο στομάχι από την υπερέκκρισή του, χρησιμοποιούμε αντιόξινα, τα οποία περιέχουν κάποια βάση (π.χ. Mg(OH)2, Al(OH)3).

Γάλα Μαγνησίας, Αλουντροξ.


Ας δούμε τί συμβαίνει στον  οργανισμό μας στο τσίμπημα της μέλισσας...

alt

Ξαφνικά εισάγεται στον οργανισμό ένα δυνατό..οξύ...που είναι το δηλητήριο της μέλισσας..

 

 Αυτό το αντιμετωπίζουμε  εξουδετερώνοντάς το , με ένα διάλυμα βάσης .όπως είναι η Αμμωνία.. (π.χ. ΝΗ3).

alt

Με το τσίμπημα της σφήκας εισάγεται στον οργανισμό μια ισχυρή βάση

Για αυτό εξουδετερώνεται με ένα         

διάλυμα οξέος π.χ. ξίδι,ή λεμόνι.


altalt 

alt

Το γαστρικό υγρό, του στομάχου μας, περιέχει υδροχλωρικό οξύ Cl) με pH 2.

Αυτό Το όξινο περιβάλλον είναι απαραίτητο, γιατί βοηθά στη διάσπαση των τροφών.

Ορισμένες φορές για κάποιους λόγους                          

(Νάτο και πάλι το πανταχού παρόν..Άγχος Από Το Πολύ Διάβασμα, την Κακή Διατροφή,την Γρήγορη Κατανάλωση Φαγητού)

η ποσότητα του υδροχλωρικού οξέος αυξάνεται, οπότε ελαττώνεται το pH του γαστρικού υγρού.

Στην περίπτωση αυτή νιώθουμε ενοχλήσεις στο στομάχι.

Για να αντιμετωπίσουμε τις ενοχλήσεις αυτές,

πρέπει να εξουδετερώσουμε την περίσσεια του υδροχλωρικού οξέος..παίρνοντας..  αντιόξινα.

Τα αντιόξινα χάπια περιέχουν ως δραστική ουσία κάποια βάση, όπως είναι:

 

·   το Mg(OH)2 το υδροξείδιο του μαγνησίου ή γάλα μαγνησίας και

το Al(OH)3 το υδροξείδιο του αργιλίου.

alt

·       Μπορούμε όμως, προκειμένου να αποφύγουμε τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων, να χρησιμοποιήσουμε άφοβα, και

 

·       διάλυμα μαγειρικής σόδας σε μισό ποτήρι νερού, με το οποίο επιτυγχάνουμε το ίδιο, αν όχι καλύτερο αποτέλεσμα..

alt

·       Θυμάμαι τον παπππού μου..προ αμνημονεύτων ετών, που είχε τη σόδα σαν βασικό φάρμακο..

Λίγο καθαρό νερό ( επιμένω οτι το χλωριομένο νερό..μακροπρόθεσμα καταστρέφει το παχύ μας έντερο..), 

ελάχιστη φαρμακευτική σόδα, και λίγο φρεκοστυμμένο λεμόνι..είναι 

ΤΟ αντίδοτο στη βαρυστομαχιά, τις καούρες, τη..στομαχική δυστυχία..

·       Η ταπεινή σόδα..σίγουρα επιβαρύνει με το νάτριο της..όμως και πιό φαρμακο δεν έχει κάποιες..παρενέργειες;

·       Απλά προσέχουμε.. οι υπερτασικοί..

Και τώρα το...κερασάκι στην τούρτα :

alt

 Ξεχάστε τα αποσμητικά που καταστρέφουν τους πολύτιμους ιδρωτοποιούς αδένες σας..Ναί πιστέψτε το, και δοκιμάστε το, βάλτε φαρμακευτική σόδα σε απεσταγμένο ( και το απιονισμένο  κάνει) νερό, διαλυστε πολύ καλα, και αφού...αδειάσετε και πετάξετε στο χώμα το περιεχόμενο του παλιού σας αποσμητικού σε ρολλέτα, βάλτε το πολύτιμο διάλυμμα που μόλις φτειάξατε..Θα σας εκπληξει ευχάριστα το αποτέλεσμα...


 

 

 alt

 

 

 


ΣΚΝΙΠΕΣ..ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ..ΣΦΗΚΕΣ..ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠ ΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ...






alt




Επαναφέρω παλαιότερο σημείωμα για τους...ενοχλητικούς συγκάτοικούς μας του καλοκαιριού, εξ αιτίας της ιδίας φίλης, που αγωνιωδώς μου ζήτησε οδηγίες για...τις σκνίπες ,αυτή τη φορά μια και βρίσκεται σε ορεινο χωριό με πολλά ..ελαφάκια , όπως βάφτισε η μικρή της κόρη τις κατσίκες που τριγυρίζουν ζωηρές και ευτυχισμένες εξω απ το εξοχικό της...

Το..Αγωνιώδες το ερώτημα: Είμαι γλυκοαίματη, και τραβώ τα κουνούπια σαν μαγνήτης...Τί να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πρόληψη, δηλαδή καθόλου ΖΑΧΑΡΗ !


alt

Και τα κουνούπια , θέλουν το αίμα που...θα θρέψει τα παιδιά τους , να είναι πλούσιο σε γλυκόζη..

Ετσι αν κόψουμε τα γλυκά, το αίμα μας, δεν θα είναι συμπαθές στα κουνούπια. Τόσο απλό..

Αυτά για τους υπάκουους, που κόβουν τα γλυκά. όχι μόνο για να μην κάνουν...χάρη στα κουνούπια..

Να δούμε λίγο τί ακριβώς είναι τα εντομοαπωθητικά, ή μήπως να λέγαμε εντομοκτόνα καλύτερα;

Η εντομο-απωθητική ουσία που χρησιμοποιείται περισσότερο στον κόσμο στα προϊόντα που προστατεύουν από τα τσιμπήματα των εντόμων, είναι η: DΕΕΤ, ή άλλως :Ν-διαιθυλο-μετα-τολουαμίδη. Αυτή εμφανίζεται εργαστηριακά τοξική για το νευρικό σύστημα των θηλαστικών και πρέπει να θεωρηθεί εντομοκτόνος αντί εντομοαπωθητική, ώστε να ελέγχεται αυστηρότερα, υποστηρίζουν ερευνητές. 
Σε μελέτη που δημοσιοποιήθηκε από την ιστοσελίδα της επιθεώρησης «ΒioΜed Central Βiology», διεθνής ομάδα υπό τους Γάλλους Βενσάν Κορμπέλ (Ινστιτούτο Έρευνας για την Ανάπτυξη, Μονπελιέ) και Μπρινό Λαπιέ (Πανεπιστήμιο του Ανζέρ)

απέδειξε για πρώτη φορά ότι η ουσία DΕΕΤ,


alt

εμποδίζει τη δράση της ακετυλο-χολινεστεράσης, ενός ενζύμου σημαντικού για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των νευρικών κυττάρων μας. 

Η Ν-διαιθυλο-μετα-τολουαμίδη, δηλαδή η DΕΕΤ, είναι η ουσία αναφοράς στα απωθητικά κουνουπιών.

«Τη χρησιμοποιούν κάθε χρόνο περίπου 200 εκατομμύρια άνθρωποι και τα πενήντα τελευταία χρόνια εφαρμόστηκαν περισσότερες από 8 δισεκατομμύρια δόσεις»,
Το μόριο αυτό ενεργεί αλλάζοντας την οσφρητική αντίληψη του κουνουπιού και συνεπώς τη συμπεριφορά του:

το έντομο δεν θα τσιμπήσει δέρμα εμποτισμένο με σκεύασμα που έχει στη βάση του την DΕΕΤ.

«Στις δοκιμές διαπιστώσαμε ότι τα κουνούπια πέθαιναν, κάτι που παρατηρούμε με τα εντομοκτόνα, αλλά κανονικά όχι με τα απωθητικά», εξηγεί ο Μπρινό Λαπιέ.


alt

Τα εντομοκτόνα περιέχουν οργανοφωσφορικα, και όλοι πλέον θα πρέπει να γνωρίζουμε οτι : Οι οργανοφωσφορικές ενώσεις δρουν σε συνεργασία  με την χολινε-στεράση, που είναι ένα ένζυμο απαραίτητο για την σωστή λειτουργία του νευρικού συστήματος τόσο στα πρωτεύοντα θηλάστικά αλλά και σε άλλους οργανισμούς, ας πούμε των υμενοπτέρων ( Να γιατί πεθαίνουν τα κουνούπια). Επιδρούν στην ηλεκτρική αγωγιμότητα,των κυττάρων, δεσμεύοντας την ακετυλο-χολινε-στεράση, ώστε να παρεμποδίζεται ή και να διακόπτεται η μετάδοση των ηλεκτρικών σημάτων από το ένα κύτταρο στο άλλο ή από το κύτταρο στο όργανο αποδέκτη.

Κατά συνέπεια δηλητηριάζουν το νευρικό σύστημα τόσο των ζώων, όσο και των ανθρώπων, αδρανοποιώντας το εν λόγω ένζυμο, το οποίο ρυθμίζει, όπως είπαμε,  την ανταλλαγή σημάτων μεταξύ των νευρικών κυττάρων.

alt

Με λίγα λόγια, το νευρικό σύστημα σταματά να λειτουργεί σωστά, ή υπολειτουργεί, και μαζί του και ο εγκέφαλος.

Το θετικό είναι ότι ο οργανισμός έχει την δυνατότητα να αποβάλει το δηλητήριο και να ξαναρχίσει να δημιουργεί αποθέματα χολινεστεράσης , αρκεί να σταματήσουμε να αυτο-δηλητηριαζόμαστε σαν τον Μιθριδάτη λίγο-λίγο, απομακρυνόμενοι απο τα αφύσικα αυτά προϊόντα.


Σε τεστ που έγιναν στο εργαστήριο, η ομάδα επιβεβαίωσε ότι η εντομοαπωθητική ουσία επιβραδύνει τη δράση του ενζύμου τόσο στο έντομο όσο και στα νευρικά κύτταρα των θηλαστικών (στην προκειμένη περίπτωση του ποντικού).

«Ο τρόπος δράσης της DΕΕΤ μοιάζει πολύ με αυτή των οργανοφωσφορικών και καρβαμινικών εντομοκτόνων, αν και αγνοούμε ακόμη αν προσβάλλει στο ίδιο σημείο την ακετυλο-χολινεστεράση», εξηγεί ο Μπρινό Λαπιέ.

Η εργασία αυτή δεν αποδεικνύει ότι η DΕΕΤ είναι τοξική για το νευρικό σύστημα των ανθρώπων, όμως δημιουργεί αυτή την υπόθεση.

«Θα προσπαθήσουμε να το εκτιμήσουμε σε μια νέα μελέτη», λέει.

alt
Επειδή έχει ταξινομηθεί στην κατηγορία των απωθητικών και όχι σ΄ αυτή των εντομοκτόνων σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά κριτήρια, η DΕΕΤ υπόκειται στους κανονισμούς που ισχύουν για τα καλλυντικά και όχι για τα εντομοκτόνα, που είναι αυστηρότεροι.

«Η μελέτη μας σημαίνει ότι τα τεστ που έχουν γίνει για την DΕΕΤ ...δεν είναι πλέον επαρκή και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα», υποστηρίζει ο Μπρινό Λαπιέ.

Αυτή είναι η επιστημονική άποψη, ή μια επιστημονική αποψη.

Η ουσία είναι τί ζημιά μπορεί να μας προκαλέσει σε βάθος χρόνου..Αυτό μπορεί να το σκεφθεί κανείς αν γνωρίσει λίγο παραπάνω αυτό το ένζυμο με το δύσκολο όνομα :

ακετυλο-χολινεστεράση.

Οσο κι αν φαίνεται απίθανο, την συναντούμε στην φοβερή νόσο του Αlzheimer.

Που οφείλει το όνομά της στο γερμανό γιατρό:

ALOIS ALZHEIMER (γεν. 1864)   που περιέγραψε πρώτος τις αλλοιώσεις της νόσου στον εγκέφαλο το 1906.

Ολοι ξέρουμε πλέον οτι είναι μία προοδευτικά εξελισσόμενη νευρο-εκφυλιστική νόσο του ΚΝΣ που αρχίζει με διαταραχές της πρόσφατης μνήμης και φθάνει μέχρι την πλήρη διακοπή της επαφής με την πραγματικότητα.

Σαν κυριότεροι παράγοντες που συμμετέχουν στην εμφάνιση της νόσου αυτής,  θεωρούνται:

α. η κληρονομικότητα, με την έννοια της αυξημένης πιθανότητας εμφάνισης της νόσου, όταν νοσεί κάποιος πρώτου βαθμού συγγενής.

β. πιθανή γονιδιακή βλάβη που σχετίζεται με τα χρωμοσώματα 21, 19, 14. και..

γ. Η μείωση της δραστηριότητας της ακετυλο-χολινεστεράσης, βασικού ενζύμου για τη σύνθεση της χολινεστεράσης, με αποτέλεσμα την απενεργοποίηση των αντίστοιχων κυττάρων.

alt

Με την πάροδο του χρόνου, και με μια ζωή γεμάτη μικρές ή και μεγάλες καταχρήσεις, και το νευρικό μας σύστημα να τεντώνει και να ξετεντώνει δεκάδες φορές μέσα στην μέρα, σας θυμίζω μια κοινή φράση που ακούγεται πλέον κι απο νήπια : ¨Ρε μάνα , έκανες τα νεύρα μου τσατάλια ¨,δεν νομίζω οτι φροντίζουμε και πολύ το πολύτιμο αυτό ένζυμο..Για σκεφτείτε να το..βοηθάμε κιόλας με εντομοαπωθητικά- εντομοκτόνα;..

Δεν λέω οτι κάτι τρέχει..Αν όμως τρέχει...γιατί απορούμε μετά,  όταν αρχίσουμε να έχουμε διάφορα προβλήματα με το..μυαλό μας..

Κι όμως υπάρχουν θαυμάσια οικολογικά εντομοαπωθητικά..Η μανούλα μου, χρησιμοποιούσε..ξύδι αραιωμένο με νερό. Το κακό ήταν οτι μύριζε λίγο, αλλά τα κουνούπια δεν πλησίαζαν.

Ενα πορτοκάλι ή λεμόνι με πολλά μοσχοκάρφια ( γαρύφαλα), καρφωμένα πάνω του, είναι ιδανικό για κουνούπια και σκνίπες, που δεν αντέχουν την μυρωδιά της ευγενόλης που αναδύεται με την βοήθεια του χυμού..

Και σε τελική ανάλυση, η παλιά καλή κουνουπιέρα, μας εξασφαλίζει αδιατάρακτο και κυρίως καθαρό ύπνο.

Τώρα για τις εξόδους μας τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια, μια ξυνή κολώνια είναι ότι πρέπει.

Δοκιμάστε την Be,  της Calvin Klein..Είναι ξυνή και θαυματουργή...Και μην ξεχνάτε: Στις δοκιμές με τα εντομοαπωθητικά...



alt

«ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΤΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ»

 

«Στις δοκιμές διαπιστώσαμε ότι τα κουνούπια πέθαιναν, κάτι που παρατηρούμε με τα εντομοκτόνα, αλλά κανονικά όχι με τα απωθητικά.. Ηταν το συμπέρασμα των ερευνητών...Ας δούμε, όμως και μιά άλλη , ιδιαίτερη κατηγορία...

 

Καλοκαιρινων τσιμπήματων..
 Ξέρετε ότι τα τσιμπήματα της μέλισσας και της σφήκας διαφέρουν, αλλά και απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση;

Το κεντρί της μέλισσας που έχει όξινο δηλητήριο εξουδετερώνεται από την αλκαλική αμμωνία,  και ως εκ τούτου ,απαιτεί αμμωνία,

ενώ εκείνο της σφήκας με  αλκαλικό PH ,χρειάζεται οξύ, δηλαδή, απαιτεί ξύδι ή λεμόνι.
alt

 alt

alt

Η διαφορά αυτή εξηγείται, όπως φάνηκε απ τα παραπάνω,  από το διαφορετικό της τοξίνης, που εκχέουν στο θύμα τους. 

Ας δούμε τώρα τις μικροσκοπικές, πανέμορφες, αλλά συνάμα και απίθανα ενοχλητικές πρωταγωνίστριες των βραδυνών μας αναπολήσεων , με θέα τον έναστρο ουρανό, και τις λιγωτικές μυρωδιές του δάσους και του φρεσκοποτισμένου χώματος.. τις σκνίπες που ζουν μέσα σε τρύπες, κορμούς δένδρων, πέτρινους τοίχους, πεσμένα φύλλα και γενικά σε σκοτεινούς χώρους, και εμφανίζονται τη νύχτα, για να γίνουν ο χειρότερος εφιάλτης μας..Κι αυτό γιατί:
  Οι σκνίπες μπορεί να είναι μολυσμένες με το παράσιτο που προκαλεί λεϊσμανίασηστους ανθρώπους (και τη νόσο κάλα αζάρ στους σκύλους), μία νόσο που συνήθως προσβάλλει το δέρμα, αλλά μπορεί να προσβάλλει και τα εσωτερικά όργανα (σπλάγχνα).

alt 

Ετησίως ανιχνεύεται στη χώρα μας σε 30-50 ανθρώπους, κυρίως σε παιδιά ή σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Επιστήμονες από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας και την Πανεπιστημιακή Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» συνιστούν να προστατεύουμε τα παιδιά από τις σκνίπες τις βραδινές ώρες καλύπτοντας χέρια και πόδια με ελαφρά βαμβακερά πουκάμισα, χωρίς κολώνιες, μαλακτικά ρούχων με αρώματα, και κυρίως αποφεύγοντας κάθε είδους γλυκές τροφές, όπως παγωτά, σοκολάτες, ποπ κορν, κλπ .

Να ψεκάζουμε τα σημεία του σπιτιού και του κήπου όπου μπορεί να αναπτύσσονται σκνίπες με ειδικά βιολογικά φάρμακα, τα οποία δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον ούτε κάνουν κακό στην υγεία.

Και το σπουδαιότερο..Οταν πάμε για ύπνο, ας ξεχάσουμε τις ταμπλέτες και τα υγρά εντομοαπωθητικά, και ας θυμηθούμε τις παλιές, καλές...κουνουπιέρες, με μικρό όμως ..οφθαλμό, ώστε να εμποδίζουν την..εισοδο στις σκνιπουλες..

alt
alt
Ατομικη κουνουπιέρα...




Ειλικρινά δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο γλυκός γίνεται ο ύπνος, μέσα απ την κουνουπιέρα, με τις σκνιπούλες να τσιρίζουν θυμωμένα γιατί δεν μποροιύν να σας τσιμπίσουν.. 



Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι πιο επικίνδυνοι μήνες του χρόνου είναι από τον Απρίλιο έως και τον Νοέμβριο.

alt



http://www.iatronet.gr/img/symchk/symchk-banner.png